کشف جدید دانشمندان: قدیمیترین نیاکان مهرهداران چهار چشم داشتند
تحقیقات جدید بر روی فسیل های بسیار قدیمی نشان می دهد که اجداد همه مهره داران از جمله انسان جهان را با چهار چشم می دیدند نه با دو چشم. این مطالعه توضیح می دهد که بقایای آن جفت چشم اضافی امروزه به عنوان اندام صنوبری یا غده صنوبری در اعماق مغز انسان وجود دارد و چرخه خواب را تنظیم می کند، اما دیگر قادر به تصویربرداری نیست. این نتیجه گیری راه جدیدی برای درک “تکامل مهره داران چهار چشم” ایجاد می کند.
به گزارش نیواطلس، «جیکوب وینتر»، محقق دانشگاه بریستول و یکی از نویسندگان این مقاله، توضیح می دهد که اجداد اولیه مهره داران چشمانی شبیه چشمان ما داشتند، اما نه فقط دو چشم، بلکه چهار چشم. او می گوید که این حیوانات حدود نیم میلیارد سال پیش در اقیانوس شنا می کردند و با چهار چشم محیط را می دیدند و احتمالا میدان دید بسیار وسیع تری داشتند.
مطالعه فسیل های ۵۱۸ میلیون ساله وجود چهار چشم را در مهره داران نشان داد.
منطقه کونمینگ در چین به دلیل شرایط استثنایی نگهداری فسیلهای کامبرین اولیه مشهور است. «سیهانگ ژانگ» و «پییون کونگ» در این منطقه فسیل دو گونه از گروه myllokunmingid را شناسایی کردند که به عنوان ابتدایی ترین مهره داران شناخته می شوند. هر دو گونه، که حدود ۵۱۸ میلیون سال سن دارند، به طور استثنایی چهار نقطه سیاه در قسمت جلویی سر خود حفظ کرده اند. دو نقطه بزرگتر در دو طرف سر که به چشم تعبیر می شود و یک جفت دوم بین آنها.
محققان جفت میانی را به عنوان یک کپسول بویایی تفسیر می کردند. این تفسیر با دانش موجود ناسازگار بود، زیرا می دانیم که مهره داران اولیه در آن زمان فقط یک سوراخ بینی داشتند. محققان با استفاده از یک میکروسکوپ الکترونی ملانوزوم ها را در این ساختارها شناسایی کردند. ذرات کوچک حاوی ملانین ملانین رنگ چشم را تعیین می کند و نور را برای تشکیل تصویر جذب می کند.
قبل از این کشف، قدیمی ترین ملانین فسیل شده مربوط به دوره کربونیفر و حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش بود. وینتر میگوید که این فسیلها بهویژه هیجانانگیز هستند، زیرا ملانین را نشان میدهند که قدمت ۵۱۸ میلیون سال دارد.
علاوه بر ملانین، محققان ردپایی از عدسی را نیز در داخل این اندام ها یافتند. وینتر توضیح میدهد که یافتهها نشان میدهد که این ساختارها در واقع چشم بودند. بر این اساس، این حیوان دارای دو چشم بزرگ در دو طرف سر و دو چشم کوچک در بین آنها بود و هر دو جفت چشم دوربین با لنز و قدرت تصویربرداری بودند.
نویسندگان مقاله می گویند که اجداد مهره داران در آن زمان در انتهای زنجیره غذایی قرار داشتند. چهار چشم احتمالاً در پاسخ به فشارهای محیطی دوره کامبرین تکامل یافته اند. توانایی تشخیص بخش بزرگتری از محیط و افزایش زاویه دید مزیت مهمی برای فرار از دست شکارچیان بوده است.
منبع: دیجیاتو
