کشف داروی عجیب باستانی؛ رومیان از مدفوع برای درمان بیماریها استفاده میکردند
زومیت: تجزیه و تحلیل شیمیایی یک ظرف ۱۹۰۰ ساله کشف شده در پرگامون نشان می دهد که رومیان باستان از مدفوع انسان و عطر آویشن برای ساختن ضد عفونی کننده ها استفاده می کردند.
کشف تکه های قهوه ای تیره در یک شیشه شیشه ای متعلق به دوران روم باستان، اولین شواهد شیمیایی مستقیم از استفاده درمانی از مدفوع انسان در تاریخ پزشکی را در اختیار دانشمندان قرار داد. یافته های جدید به دست آمده از تجزیه و تحلیل بقایای آلی یک ظرف ۱۹۰۰ ساله نشان می دهد که رومی ها آن را با آویشن مخلوط کرده اند تا بوی نامطبوع این داروی عجیب را کنترل کنند. محققان معتقدند که این معجون احتمالا برای درمان بیماری های التهابی یا عفونی تجویز شده است.
به گزارش لایو ساینس، گنکر آتیلا، باستان شناس دانشگاه سیواس در ترکیه، در بازرسی از مخازن موزه برگاما متوجه وجود رسوبات در چندین ظروف شیشه ای شد. اگرچه در مجموع هفت کانتینر حاوی باقیمانده های مشکوک بود، اما تنها یکی از آنها نتایج دقیق و قطعی را در آزمایشگاه ارائه کرد. ظرف شیشه ای کشف شده در مقبره ای در شهر باستانی پرگامون در تمام این قرن ها با لایه ای از خاک مهر و موم شده بود.
ظرف باستانی بوی نامطبوعی نداشت، زیرا گذر زمان و بسته شدن محکم ظرف، ماهیت ماده را تغییر داده بود. آتیلا خاطرنشان می کند که رسوبات در طول سال های طولانی نگهداری در موزه نادیده گرفته شده بودند، اما بلافاصله پس از شناسایی مورد تجزیه و تحلیل شیمیایی دقیق قرار گرفتند. محققان از فناوری پیشرفته کروماتوگرافی گازی – طیف سنجی جرمی (GC-MS) برای شناسایی ترکیبات آلی توده قهوه ای استفاده کردند.
تجزیه و تحلیل های آزمایشگاهی منجر به شناسایی دو ترکیب کلیدی به نام های “کوپروستانول” و “۲۴-اتیل کوپروستانول” شد. این مواد در واقع استانول هستند که به بیومارکرهای قطعی مدفوع معروف هستند و در دستگاه گوارش موجودات متابولیزه کننده کلسترول تشکیل می شوند. تعیین منشاء دقیق چنین موادی همیشه چالش برانگیز است، اما نسبت این دو ترکیب در نمونه های یافت شده به منشا انسانی زباله با درصد اطمینان بالایی اشاره دارد.
بخش جالب تر، کشف ماده ای به نام “کارواکرول” در میان رسوبات است. این ترکیب معطر که در اسانس گیاهانی مانند آویشن یافت می شود، تأیید می کند که پزشکان رومی مدفوع را با گیاهان معطر مخلوط می کردند. آتیلا توضیح می دهد: با توجه به تسلط تیم تحقیقاتی بر متون پزشکی کهن، بلافاصله متوجه شدیم که این ترکیب دقیقاً همان نسخه دارویی معروفی است که جالینوس پزشک مشهور رومی در نوشته های خود به آن اشاره کرده بود.
شهر باستانی پرگامون به دلیل حضور جالینوس در قرن دوم و سوم پس از میلاد به مرکز پزشکی امپراتوری روم تبدیل شده بود. جالینوس که پزشک کالبد شکافی و انقلابی بود، تأثیری چند صد ساله بر علم پزشکی جهان داشت. بر اساس یادداشتهای باستانشناسان، نسخههای مبتنی بر فضولات در آن زمان برای درمان طیف گستردهای از بیماریها، از مشکلات عفونی گرفته تا اختلالات دستگاه تناسلی، رایج بود.
جالینوس در یکی از رساله های خود حتی به ارزش درمانی مدفوع کودکی اشاره می کند که رژیم غذایی خاصی شامل حبوبات و نان داشت. از آنجایی که پزشکان آن دوره میدانستند که بیماران در برابر داروهای بدبو مقاومت میکنند، استفاده از گیاهان معطر، سرکه یا نوشیدنیهای خاص برای پوشاندن بوی نامطبوع دارو، بخشی استاندارد از فرآیند دارویی بود.
این مطالعه با ارائه اولین شواهد شیمیایی از استفاده درمانی مدفوع در عصر یونانی-رومی، ثابت میکند که توصیههای متون کلاسیک فقط تئوریهای انتزاعی نبوده و در دنیای واقعی به عنوان پروتکلهای درمانی توسط پزشکان و بیماران پیادهسازی شدهاند.
