کشاورزی

گام بزرگ برای پایان واردات موز به کشور/ آغاز کشت هزار هکتار با مشارکت بخش خصوصی در جاسک

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان در نخستین نشست برنامه ریزی توسعه موز سواحل مکران گفت: سالانه بیش از 500 میلیون دلار ارز برای واردات موز از کشور هزینه می شود که توسعه کشت این محصول در مناطق آسیب پذیر می تواند سهم بسزایی در کاهش این وابستگی داشته باشد.

مسعود گرگیج در خصوص ظرفیت های اقلیمی سواحل مکران گفت: بر اساس برنامه ریزی های انجام شده سواحل مکران در دو استان هرمزگان و سیستان و همچنین بلوچستان مناطق هدف توسعه تولید موز و سایر میوه های گرمسیری محسوب می شوند.

سواحل مکران; قطب آینده تولید میوه های گرمسیری

وی بیان کرد: شرایط اقلیمی مناسب، دسترسی به منابع آبی و امکان توسعه کشاورزی گلخانه ای و سایبانی از جمله مزیت هایی است که این منطقه را به یکی از قطب های مهم تولید گرمسیری در کشور تبدیل کرده است.

معاون رئیس سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان ادامه داد: با برنامه ریزی و حمایت های انجام شده زمینه حضور و سرمایه گذاری بخش خصوصی در توسعه کشت موز در این مناطق فراهم شده است.

آغاز اجرای پروژه با مشارکت بخش خصوصی

گرگیج در خصوص آغاز اجرای طرح در شهر جاسک در شرق هرمزگان گفت: طرح توسعه کشت موز با استفاده از سامانه محیطی تاج پوشش در سایت این شهرک با همکاری شرکت ماهان و شرکت سهامی کشاورزی جگین راه اندازی شد.

وی تصریح کرد: استفاده از سیستم های نوین تولید و کشت سایبان علاوه بر افزایش بهره وری منجر به پایداری تولید و کاهش خسارات ناشی از شرایط نامساعد اقلیمی می شود.

معاون سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان تصریح کرد: این طرح با هدف افزایش تولید داخلی این محصول گرمسیری، کاهش وابستگی به واردات و ایجاد اشتغال پایدار در منطقه است.

پیش بینی تولید سالانه 40000 تن موز

به گفته این مسئول، با تکمیل این طرح در سطح 1000 هکتار، پیش بینی می شود سالانه 40 هزار تن موز در این منطقه تولید شود که می تواند سهم بسزایی در تامین نیاز بازار داخلی داشته باشد.

ایجاد شغل برای 5000 نفر

گرگیج همچنین تاثیرات اقتصادی و اجتماعی اجرای این طرح را مورد تاکید قرار داد و گفت: توسعه کشت موز در سواحل مکران علاوه بر افزایش تولید محصولات کشاورزی، اشتغال مستقیم برای حدود پنج هزار نفر در این منطقه ایجاد می کند.

وی ابراز امیدواری کرد: با تداوم حمایت ها و جذب سرمایه های بیشتر، سواحل مکران به یکی از قطب های کلیدی تولید موز و سایر میوه های گرمسیری کشور در سال های آینده تبدیل شود.

آغاز اجرای طرح توسعه هزار هکتاری تولید موز در سواحل مکران

تاریخچه و خواص گیاه موز

موز یکی از قدیمی ترین گیاهان کشت شده در جهان است که منشاء اصلی آن در مناطق گرم و مرطوب جنوب شرقی آسیا، به ویژه هند و مالزی است.

شواهد تاریخی نشان می دهد که این میوه در حدود چهار هزار سال پیش در هند کشت می شده است. در قرن پانزدهم، پرتغالی ها موز را از سواحل گینه در غرب آفریقا به جزایر قناری آوردند و اندکی پس از آن مبلغان اسپانیایی آنها را به مناطق گرمسیری قاره آمریکا آوردند. امروزه، موز به طور گسترده در اکثر مناطق گرمسیری جهان، از آمریکای مرکزی تا آفریقا و آسیای جنوب شرقی کشت می شود.

انواع و اقسام بسیاری از موز وجود دارد. برخی از آنها بزرگ هستند و به طور خاص برای مصرف خام در نظر گرفته شده اند (موز دسر)، برخی دیگر کوچکتر یا کمتر شیرین هستند و معمولاً پس از پختن مصرف می شوند (چنار یا چنار).

در کشورهای گرمسیری، موز پخته شده یکی از غذاهای اصلی محسوب می شود و معمولاً با برنج یا لوبیا مصرف می شود. در آمریکای لاتین، بریدن و خشک کردن موز در آفتاب یا تهیه چیپس موز رایج است.

از نظر تغذیه ای، موز میوه ای بسیار ارزشمند است. این میوه سرشار از پتاسیم، منیزیم، فیبر و ویتامین های B6، C و A است. علاوه بر این میزان چربی و سدیم آن بسیار کم است و به همین دلیل مصرف آن در تنظیم فشار خون و افزایش انرژی روزانه موثر است.

در طب سنتی ایران موز را میوه ای مقوی، ملین و خون ساز می دانند که برای کودکان و سالمندان غذای مفیدی به شمار می رود.

گیاه موز در واقع یک درخت نیست، بلکه یک گیاه علفی و چند ساله با تنه کاذب متشکل از غلاف برگ است. به طور معمول هر بوته پس از حدود یک سال میوه می دهد و پس از برداشت انگور، ساقه مادر خشک می شود.

تکثیر این گیاه از طریق شاخه هایی که در پایه گیاه مادری رشد می کنند انجام می شود. هر بوته بین 15 تا 20 پژوش در طول سال تولید می کند و نمونه های قوی تری به طول حدود یک متر برای کاشت مجدد انتخاب می شود.

استان هرمزگان به دلیل شرایط آب و هوایی و آب و هوایی مستعد کشت و توسعه میوه های گرمسیری داخلی و خارجی است. در همین راستا طرح جدیدی به نام شهر میوه های گرمسیری در این استان راه اندازی شده است تا تحولی اساسی در الگوی تولید زراعت و باغداری ایجاد کند.

در حال حاضر وسعت اراضی زراعی، باغی و سبزی و صیفی جات خارج از فصل کشاورزی استان هرمزگان بیش از 161 هزار هکتار با تولید سالانه بیش از سه میلیون و 950 تن محصول است که 80 هزار هکتار آن باغات و باغات با تولید 00000 تا 940 باغ است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا