آقای تاج! چرتکه دست گرفته اید و نرخ فحش خواهر و مادر را حساب می کنید؟
روزنامه جوان نوشت: چقدر از فحش دادن به ناموس و توهین به مادرت متنفری؟ شعارهای نژادپرستانه چطور؟ چقدر برای پرکردن صندوق فوتبال فکر کرده اید که در مقابل این حجم از خود خواری هیچ واکنشی نشان نمی دهید؟ تا کی میخوای فقط پول بگیری و فحاشی ها و فحاشی های فوتبالیست ها و مربیان و سرپرست ها رو بیشتر از قبل وقیح کنی؟ تا کی می خواهی مثل کبک سرت را زیر برف پنهان کنی و وانمود کنی که نمی بینی و نمی شنوی؟ ورزشگاه ها رفت، بچه ها بیدار شوید.
با توجه به مدیریت دقیق اعتراض شما به فوتبال، اکنون شاهد گسترش فحاشی و نژادپرستی از کنار زمین و رختکن به سمت سکوها هستیم. اگر تا دیروز دو یا چند نفر کشته می شدند و خانواده شرمنده می شدند، عصر دوشنبه شاهد بودیم که در ورزشگاه علیه یک نفر فحاشی و شعار می شد. دوباره کلاه بردار این همه گیری، این همه گیری نتیجه مدیریت افتضاح شما بر فوتبال افتضاح کشور است. تنها چیزی که می ماند این است که همه زندگی خود را جمع و جور کنند که البته با مدیریت حیله گرانه شما بخصوص در زمینه مسائل اخلاقی به زودی شاهد این موضوع خواهیم بود. تنها چیزی که برای ما باقی می ماند این است که چرتکه شما برای همه این اتفاقات زشت و پست و ناراحت کننده چقدر می اندازد.
این همه سال جریمه کردی و پول گرفتی. فحش دادند و پول بیشتری گرفتی، به خانواده توهین کردند و پول گرفتی. در پایان هر فصل مشخص می شد که از فحش دادن و توهین به مادر، خواهر و خانواده خود درآمد کسب کرده اید. حالا اینجا هستیم، جایی که یک استادیوم در مقابل یک نفر مساوی میکند و شما فقط بنشینید و تماشا کنید. شما قطعاً و قطعاً به دنبال این هستید که چقدر می توانید برای این توهین های نژادپرستانه به جیب بزنید.
فوتبال ایران را باخته در نظر بگیرید. با این مدیریت، با این بازیکنان، با این مربیان و کادر فنی و نیمکت و هوادارانی که نمی خواهند بفهمند متعهد به چیز بی ارزشی هستند، این فوتبال قطعا و قطعا راه به جایی نخواهد برد. حالا یک «کنگره کلینیک فوتبال» برگزار کنند. حالا آقای تاج و دوستانش حرف صدمان یکغاز را به گوش مردم برسانند. حالا بگذارید مثلاً یک نمایش اجرا کنند که بگویند دارند کار می کنند. حقیقت مثل روز روشن است. فوتبال شکست خورده ایران، فوتبال همیشه باخت، فوتبال دلالی به ته وادی رسیده است، فقط باید امیدوار باشیم که یکی پیدا شود و ما را از آن نجات دهد.
آقایان باید حسابگر باشند. حتما چرتکه در دست دارند، می شمرند که چقدر لعنت مادرشان و چقدر بدرفتاری خواهرشان می شود. آنها باید به دنبال این باشند که بفهمند در یک استادیوم چند شعار قومی و قبیله ای می توانند بشمارند. مثلا این جماعت چقدر مدیر را به خاطر فحش دادن و فحش دادن به خانواده خودشان تنبیه می کنند؟ با پول هم حساب می کنند؟
