آیا ممکن است از شدت خنده بمیریم؟
زومیت: حتما بارها این جمله را شنیده اید: «مردم می خندند!». اگرچه این اصطلاح اغراق آمیز به نظر می رسد، اما آیا پشتوانه علمی دارد؟
اگرچه بعید به نظر می رسد که کسی از خنده بمیرد، اما از نظر فنی امکان پذیر است و حتی نمونه های مستندی از مرگ های مرتبط با خنده در گذشته وجود داشته است. احتمال کمی برای اثرات منفی خنده بر بدن وجود دارد. قلب یکی از آسیب پذیرترین مسیرهاست.
در موارد نادر، خنده صمیمانه می تواند منجر به سنکوپ ناشی از خنده شود. در این حالت فشار خون فرد در هنگام خنده های اغراق آمیز به سرعت کاهش می یابد. به این ترتیب سیستم عصبی خودکار به شدت واکنش نشان می دهد. این دستگاه به تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی غیر ارادی اختصاص دارد. در نتیجه این حادثه، جریان خون به مغز به شدت کاهش می یابد و منجر به از دست دادن هوشیاری می شود.
هنگامی که می خندید، در واقع قفسه سینه خود را بالا و پایین می کنید و این روند فشار را در حفره قفسه سینه تغییر می دهد و می تواند بر عصب واگ تأثیر بگذارد. این عصب مسئول انتقال سیگنال ها بین مغز و بسیاری از اندام های داخلی بدن است. همچنین در موارد بسیار نادر می تواند باعث سردرگمی یا حتی مرگ شود.
اولین مورد مستند سنکوپ ناشی از خنده در سال ۱۹۹۷ گزارش شد. در آن زمان، این مرد ۶۲ ساله که از فشار خون بالا و سایر مشکلات قلبی رنج می برد، در یک برنامه تلویزیونی به نام “Seinfeld” چندین بار در حالی که با صدای بلند می خندید، از هوش رفت و شرایطی را تجربه کرد که به نام این برنامه، “Seinfeld Syncope” نامگذاری شد.
بیمار مورد نظر در اثر سنکوپ خنده فوت نکرد. این نوع غش معمولاً باعث می شود که فرد کمتر از چند دقیقه از حال رفته و به هوش بیاید. از نظر فنی، سنکوپ خندیدن می تواند منجر به ایست قلبی شود، اما خطر غش بیشتر زمانی رخ می دهد که در موقعیت های خطرناک رخ دهد. اگرچه بعید به نظر می رسد، اما ممکن است فردی با این حالت مواجه شود، ابتدا سرش را روی زمین بیفتد یا از پله ها یا سکوی مترو بیفتد و بمیرد.
گاهی اوقات خنده می تواند بر میزان هوایی که قلب، ریه ها و مغز دریافت می کنند تأثیر بگذارد. مثلاً احساسات شدید مانند اشتیاق عمیق می تواند سرعت تنفس را افزایش دهد و علائم آسم را در فرد ایجاد کند و همین مشکل با تنفس غیر طبیعی ناشی از خنده تشدید می شود. در سال ۲۰۰۹، محققان ۱۰۵ بیمار مبتلا به آسم را مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند که بیش از ۴۰ درصد از آنها آسم ناشی از خنده را تجربه کردند. در موارد شدید و اگر فرد به سیستم تنفسی دسترسی نداشته باشد، حملات آسم می تواند کشنده باشد.
در تئوری، خندیدن همچنین می تواند باعث اسپاسم ناگهانی تارهای صورتی شود. این عارضه حنجره یا خفگی نامیده می شود و زمانی رخ می دهد که فرد بین خنده اکسیژن کافی دریافت نکند. اما احتمال این حالت و مرگ به دنبال آن بسیار کم است.
به گفته پزشکان، خنده و شوخی می تواند به بیماران کمک کند تا شرایط خود را بهتر تحمل کنند، دیدگاه متفاوتی نسبت به بیماری خود داشته باشند و از زندگی بیشتر لذت ببرند. طبق تحقیقات، خندیدن با کاهش سطح هورمون استرس یا کورتیزول و افزایش دوپامین، اضطراب را کاهش می دهد. علاوه بر این، خندیدن به افزایش جریان اکسیژن در بدن و کاهش التهاب در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر کمک می کند. در واقع خنده بهترین دارو است و بعید است که منجر به مرگ افراد شود. با این حال، از نظر تئوری امکان مردن از خنده وجود دارد.
