جابه‌جایی در اعماق اقیانوس سخت است؛ اما برخی موجودات تاکسی مجانی پیدا کرده‌اند
در عمق بیش از ۳۰۰۰ متری اقیانوس آرام، محققان مشاهده کردند که دوزیست های کوچک برای حرکت و جفت گیری به عنکبوت های غول پیکر می چسبند.
در تاریک ترین نقاط اقیانوس، جایی که نور خورشید هرگز به آن نمی رسد، موجودات زنده راه های عجیبی برای بقا پیدا کرده اند. برخی از آنها از مواد شیمیایی اطراف آتشفشان های زیر آب انرژی می گیرند و برخی دیگر با تولید نور در تاریکی مطلق طعمه را جذب می کنند. اما گروهی از حیوانات کوچک ظاهرا راه دیگری را افق میهن کردند: سوار شدن بر روی بدن حیوانات بزرگتر برای حرکت در پهنه وسیع اقیانوس.
در عمق بیش از ۳۰۰۰ متری در جنوب شرقی اقیانوس آرام، محققان دوپایان کوچکی را مشاهده کردند که محکم به پاهای عنکبوت های دریایی غول پیکر (Colossendeis colossea) چسبیده بودند. دوپایان سخت پوستان کوچکی هستند که در بسیاری از زیستگاه های دریایی زندگی می کنند.
در نگاه اول، این مشاهده می تواند تصادفی باشد، اما دانشمندان دوباره همان رفتار را در فاصله حدود ۲۲۵ کیلومتری از مکان اول مشاهده کردند. تکرار این اتفاق محققان را به این حدس رساند که دوزیست ها عمدا این عنکبوت های دریایی را برای مهاجرت افق میهن می کردند.
زندگی در اعماق اقیانوس با محدودیت های زیادی همراه است. دمای پایین، فشار شدید و کمبود مواد غذایی هر فرصتی را برای صرفه جویی در انرژی مهم می کند. برای حیوانات کوچک، یافتن جفت دشوار است. زیرا فضای زندگی آنها بسیار وسیع و جمعیت ها پراکنده است.
گونه Mesopleustes abyssorum (Mesopleustes abyssorum) که در این مطالعه مشاهده شد، یک معمای جالب برای زیست شناسان است. این حیوان توانایی شنای چندانی ندارد و برخلاف بسیاری از موجودات دریایی، مرحله لاروی شناور برای انتقال توسط جریان های اقیانوسی به مناطق دوردست ندارد. البته این گونه در اقیانوس آرام، اقیانوس اطلس، هند و جنوبی مشاهده شده و در عمق حدود ۶۹۰ تا ۳۵۰۰ متری زندگی می کند.
برای مدت طولانی، محققان نمی دانستند که چگونه چنین حیوان کوچکی می تواند این منطقه وسیع را اشغال کند. اما اکنون بر این باورند که سوار شدن بر حیوانات بزرگتر یکی از راه های پراکندگی آن است.
برخلاف نام آنها، عنکبوت های دریایی غول پیکر عنکبوت واقعی نیستند. آنها متعلق به گروهی از بندپایان دریایی به نام pycnogonids هستند و بیشتر شبیه مجموعه ای از پاهای بلند و باریک هستند که به یک بدن کوچک متصل شده اند تا هر چیز دیگری.
جثه کوچک این حیوانات باعث شده است که بخشی از اندام های داخلی آن ها تا پاهایشان کشیده شود. این پاهای بلند علاوه بر حرکت در کف اقیانوس به آنها کمک می کند تا در آب شناور بمانند و با گرفتن جریان ها مسافت بیشتری را طی کنند. برای یک دوپایان کوچک که خود تحرک محدودی دارد، چنین حیوانی می تواند به عنوان یک حمل و نقل متحرک عمل کند.
تکرار رفتار تگرگ سواری در دو مکان دور نشان می دهد که این سخت پوستان احتمالاً از عنکبوت های دریایی به عنوان تاکسی دریایی استفاده می کنند.
به گزارش ScienceAlert، اولین مشاهده رفتار «سواری» در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴ رخ داد. ربات زیر آب Sobastian در انستیتوی اقیانوس اشمیت در عمق ۳۱۵۵ متری سواحل شیلی، یک عنکبوت دریایی غول پیکر با سه دوزیست را پیدا کرد که به پایش چسبیده بود. دو دوزیست بزرگتر در قسمت جلوی بدن حیوان و نمونه کوچکتر روی یکی از پاهای آن یافت شد.
چهار روز بعد، در فاصله حدود ۲۲۵ کیلومتری و در عمق ۲۶۹۸ متری، محققان دوباره با صحنه مشابهی روبرو شدند. این بار دو دوزیست به یک عنکبوت دریایی دیگر متصل شدند. دلبستگی آنها تصادفی به نظر نمی رسید. این سخت پوستان با ساختاری پنجه مانند در انتهای اندام خود، پاهای عنکبوت دریایی را محکم گرفته بودند و حتی پس از انتقال نمونه ها جدا نشدند.
البته شاید سفر رایگان تنها دلیل این رفتار نباشد. در هر دو مورد، دو دوزیست بزرگتر که در نزدیکی یکدیگر دیده می شوند، یک جفت نر و ماده بودند. در اولین مشاهده، سومین دوپایان ماده ای بود که تخم های خود را حمل می کرد. دانشمندان بر این باورند که عنکبوت های دریایی علاوه بر وسیله حمل و نقل به محلی برای جفت یافتن این حیوانات کوچک تبدیل شده اند.
البته هنوز نمی توان این فرضیه را قطعی دانست. تعداد مشاهده‌ها فقط به دو مورد محدود شده است و مشخص نیست که آیا این دوپایان واقعاً به دنبال عنکبوت‌های دریایی هستند یا صرفاً به ساختار مناسبی که سر راهشان قرار می‌گیرد می‌چسبند.
محققان می گویند که تحقیقات بیشتر در اعماق اقیانوس می تواند مشخص کند که این رابطه عجیب بین دو گونه مشاهده شده تا چه اندازه رایج است.
این تحقیق در مجله Ecology منتشر شده است.
منبع: زومیت
