حشرات در اقیانوسها زندگی نمیکنند و هنوز هیچکس نمیداند چرا
زومیت: یک مطالعه جدید روی لاروهای یک مگس دریاچه در آفریقا، یک نظریه قدیمی در مورد ناتوانی حشرات برای زندگی در آب های عمیق را به چالش کشیده است.
حشرات همه جا هستند، اما یک مکان روی زمین وجود دارد که آنها را نمی توان یافت: اقیانوس. دانشمندان سالها درگیر این راز بودند، اما مطالعه جدید روی لارو مگس دریاچه در آفریقا توانایی شگفتانگیز آنها را آشکار کرد و یک نظریه دیرینه را به چالش کشید.
تا پیش از این تصور می شد که سیستم تنفسی حشرات سدی غیرقابل عبور برای زندگی در آب های عمیق است. این نظریه می گوید که فشار زیاد آب در اعماق دریا باعث فروپاشی مجاری تنفسی (نای) و کیسه های هوایی آنها می شود. اما محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا با مطالعه روی لارو گونه ای از مگس دریاچه ای (Chaoborus edulis) در دریاچه مالاوی (دومین دریاچه عمیق آفریقا با عمق متوسط 292 متر) نشان دادند که این باور درست نیست.
بر اساس گزارش ساینتیفیک امریکن، تیم تحقیقاتی به سرپرستی فیلیپ متیوز، استاد گروه جانورشناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا، با استفاده از سیستم های سونار، رفتار لاروها را در دریاچه ردیابی کردند. آنها مشاهده کردند که لاروها در طول روز تا عمق 258 متری (و در برخی آزمایشات به بیش از 400 متری) فرود می آیند تا از ماهی های شکارچی فرار کنند و شب ها برای تغذیه از زئوپلانکتون ها به سطح زمین باز می گردند. این عمق بسیار فراتر از آن چیزی بود که دانشمندان تصور می کردند یک حشره می تواند زنده بماند.
راز این موفقیت در ساختار منحصر به فرد سیستم تنفسی این لاروها نهفته است. برخلاف سایر حشرات که پروتئین “رزیلین” در آنها نقش ذخیره انرژی یا محافظت از اسکلت بیرونی را بر عهده دارد، در لاروها، این پروتئین نقش فعالی در حفظ کیسه های هوایی آنها دارد. این کیسه های هوا که وظیفه تنظیم شناوری را بر عهده دارند، در آب های کم عمق انعطاف پذیر هستند و عمق را تنظیم می کنند، اما در اعماق زیاد، سفت و محکم می شوند و در برابر فشار آب مقاومت می کنند و از فرو ریختن آن ها جلوگیری می کنند.
به گفته متیوز، تا قبل از این تحقیق فکر می کردیم که فشار آب در اعماق مانع بزرگی برای تنفس حشرات است، اما اکنون می دانیم که اینطور نیست. با این حال، ما هنوز نمی دانیم که چرا حشرات وارد اقیانوس ها نشده اند و این سوال بی پاسخ مانده است.
