حلزون‌ها تاریخ طوفان‌های گذشته را روی صدف خود حمل می‌کنند
زومیت: محققان استرالیایی دریافته‌اند که لایه‌های رشد صدف حلزون، مانند حلقه‌های درختان، شدت باران‌ها و طوفان‌های باستانی را ثبت و حفظ می‌کنند.
شاید در نگاه اول، پوسته حلزون ها فقط پوششی سخت برای محافظت از بدن این حیوانات کوچک به نظر برسد، اما تحقیقات جدید نشان می دهد که این ساختار می تواند اطلاعاتی در مورد آب و هوای گذشته و رویدادهای آب و هوایی شدید مانند یک دفترچه خاطرات طبیعی در خود نگه دارد.
محققان دانشگاه کوئینزلند استرالیا دریافته اند که لایه های رویشی پوسته حلزون های زمینی می توانند نشانه هایی از بارندگی شدید، طوفان و حتی شرایط محیطی هزاران سال پیش را ثبت کنند.
راز ثبت تاریخ آب و هوای گذشته در پوسته حلزون به نحوه رشد آن مربوط می شود. حلزون از همان ابتدای زندگی دارای یک پوسته کوچک است که با رشد حیوان لایه به لایه رشد می کند و اطلاعات محیط اطراف را حفظ می کند.
از آنجایی که حلزون نمی تواند پوسته مارپیچ خود را بیشتر باز کند، با رشد بدنش، لایه های جدیدی به لبه باز پوسته اضافه می شود. عضوی به نام «مانتل» یا گوشته که در پشت حلزون قرار دارد، ماده ای به نام کربنات کلسیم ترشح می کند. این ماده در تماس با هوا سخت می شود و قسمت جدیدی از پوسته را تشکیل می دهد. در نتیجه، پوسته حلزون گام به گام مانند حلقه های رشد یک درخت رشد می کند و هر لایه اطلاعات مربوط به دوره خاصی از زندگی حیوان را حفظ می کند.
برای بررسی این موضوع، محققان نوعی از صدف حلزون (Figuladra bayensis) را مورد مطالعه قرار دادند. آنها مقدار بیشتری کربن رادیو کربن را در بخش هایی از صدف یافتند که مربوط به آزمایش های هسته ای بود که در دهه ۱۹۶۰ در استرالیا انجام شد.
بررسی حلزون نواری بیگاندان نشان داد که تغییرات رشد آن مربوط به دوره های بارش شدید و طوفان های خاص در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ می باشد.
نیکلاس پاتون، زمین شناس و محقق محیط زیست که این مطالعه را رهبری می کرد، گفت که با استفاده از تاریخ گذاری دقیق رادیوکربن، توانستند سن لایه های مختلف پوسته را تعیین کنند. نتایج نشان داد که این حلزون حدود ۴.۵ سال عمر کرده و هر قسمت از پوسته متعلق به دوره خاصی از زندگی آن بوده است.
اطلاعات صدف به سن حلزون محدود نمی شود. ایزوتوپ های کربن و اکسیژن در ساختار پوسته می توانند سرنخ هایی در مورد شرایط آب و هوایی زیستگاه حلزون و حتی منابع غذایی آن ارائه دهند.
بررسی ها نشان داد که رشد صدف در طول زندگی حلزون یکسان نبود. در برخی دوره ها رشد آن بسیار سریع و در دوره های دیگر تقریبا متوقف شده است. در یک سال، صدف تنها حدود ۲۳.۷ میلی متر رشد کرد، اما در سال دیگر طول آن به ۱۴۴.۳ میلی متر افزایش یافت. دانشمندان دریافتند که عامل اصلی این تغییر فقط میزان بارندگی سالانه نیست. بلکه بارندگی های شدید و کوتاه مدت نقش مهم تری داشته است.
به گزارش Science Alert، محققان دوره‌های رشد سریع این صدف را با دو طوفان گرمسیری در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ مرتبط دانستند. طوفان‌های مارسیا و دبی باعث باران‌های شدید در منطقه پارک ملی دریاچه‌های کولستون در استرالیا شده بودند. همان منطقه ای که صدف مورد مطالعه در آن یافت شد.
جیمی شولمیستر، یکی از محققان این پروژه، می‌گوید یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است از پوسته‌های حلزون برای بازسازی مسیر و شدت طوفان‌هایی که قبل از شروع ثبت‌های دقیق آب‌وهوا رخ داده‌اند، استفاده شود.
مزیت صدف ها این است که بر خلاف خود حلزون، برای مدت بسیار طولانی در محیط باقی می مانند. اگر دانشمندان بتوانند پوسته های فسیل شده را در لایه های مختلف رسوب پیدا کنند، می توانند اطلاعات چندین پوسته را کنار هم قرار دهند و تصویری از آب و هوای گذشته زمین بسازند.
