ذوبآهن زیر فشار بدهی ۴۶۰ میلیاردی/ توسعه تا اطلاع ثانوی ممنوع
این روزها باشگاه ذوب آهن درگیر یک بازی پیچیده خارج از زمین است. بازی ای که 90 دقیقه و بدون داور است اما هر تصمیمی می تواند سرنوشت یک فصل و حتی چند سال آینده این باشگاه را تغییر دهد. از یک سو ابهام در بحث نقل و انتقالات و نام هایی مانند بانک رفاه که در گوشه و کنار باشگاه شنیده می شود و از سوی دیگر وضعیت نه چندان مساعد مالی باعث شده ذوب آهن در شرایطی قرار گیرد که هر حرکتی باید با احتیاط و حساب شده انجام شود. باشگاهی که زمانی مدعی اصلی در برخی رشته ها بود، حالا به جایی رسیده است که حتی اضافه شدن تیم جدید نیاز به تامین مالی مستقل و بدون تحمیل هزینه دارد.
واقعیت این است که موضوع فقط «بودجه فصل آینده» نیست. انبوهی از بدهی هایی که در این سال ها انباشته شده و حالا به عددی رسیده که عملا دست باشگاه را برای هر نوع تصمیم گیری می بندد، موضوع اصلی ذوب آهن است. وقتی صحبت از صدها میلیارد بدهی به میان میآید، دیگر برنامهریزی برای داشتن یک تیم منطقی نیست و اولویت این است که ساختار مالی را حفظ کنیم.
در چنین شرایطی، مفهوم «پروانه حرفهای» از یک الزام اداری به یک هدف راهبردی تبدیل شده است. هدفی که در صورت عدم تحقق آن نه تنها حضور در برخی مسابقات را از بین می برد، بلکه می تواند باشگاه را وارد چرخه محدودیت ها و جریمه ها کند. به همین دلیل، ذوب آهن باید بین توسعه ورزش و کنترل مالی، اولویت را در اولویت قرار دهد. حتی اگر به قیمت عقب نشینی در برخی رشته ها باشد.
در بخش فنی، شرایط پیچیدگی خاص خود را دارد. تیم فوتبال بر خلاف برخی نتایج به نظر می رسد از نظر مهارتی و فنی تیمی قابل دفاع باشد. تیمی که حتی در شرایط سخت و با نفرات کمتر نیز نشانه هایی از رقابت پذیری نشان داده است. اما تعلیق مسابقات و بلاتکلیفی در برنامه ریزی سازمان لیگ عملاً باشگاه ها را از هرگونه برنامه ریزی بلندمدت محروم کرده است.
علیرضا احسانی، یکی از اعضای هیات مدیره باشگاه ذوب آهن در خصوص واگذاری این باشگاه به بانک رفاه به ایسنا گفت: اطلاعات دقیق و کاملی از حضور بانک رفاه و مسائل مربوط به واگذاری ندارم و اگر اتفاقی افتاده در سطوح بالاتر تصمیم گیری شده است. تاکنون موضوع خاصی از سوی کارخانه و باشگاه به ما اعلام نشده است. به هر حال باشگاه ذوب آهن یکی از زیرمجموعه های کارخانه است و طبیعی است که هر شخص یا سازمانی که صاحب کارخانه باشد مالک باشگاه نیز خواهد بود. این موضوع مشابه خرید دارایی است که وسایل آن نیز به مالک جدید منتقل می شود، بنابراین اتفاق خاصی و متفاوتی در این زمینه نخواهد افتاد.
وی می افزاید: دقیقاً نمی دانم واگذاری به بانک رفاه انجام شده یا در چه مرحله ای است، اما اگر چنین اتفاقی بیفتد، با توجه به اینکه باشگاه 100 درصد در اختیار کارخانه است، هر مقدار سهامی که واگذار شود، مشمول باشگاه نیز می شود.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن در خصوص تاثیر احتمالی این واگذاری بر وضعیت مالی باشگاه می گوید: در سال های اخیر شرایط مالی باشگاه چندان خوب نبوده و آسیب هایی نیز وارد شده است. با این حال نمی توان با قطعیت در مورد تاثیر این امر اظهار نظر کرد و باید دید که آیا این امر اجرایی می شود یا خیر. در نهایت هرگونه هزینه و پرداختی باید توسط کارخانه انجام شود و کارخانه ظرفیت ها و محدودیت های خاص خود را دارد به خصوص با توجه به بدهی های انباشته به جا مانده از سال های گذشته.
احسانی با اشاره به موضوع بودجه فصل آینده می گوید: هنوز بودجه فصل جدید در مجمع باشگاه و کارخانه مشخص نشده و زمان دقیق تصویب آن نیز مشخص نیست. باشگاه هر ساله بر اساس نیاز خود بودجه ای را به کارخانه پیشنهاد می کند، اما معمولاً این بودجه به طور کامل مورد توافق قرار نمی گیرد و رقم مصوب کمتر از مبلغ پیشنهادی است. در حال حاضر جمع بندی اولیه در هیات مدیره در حال انجام است تا پس از بررسی تمامی جوانب، رقم نهایی مطرح شود.
وی در پاسخ به پیش بینی بودجه فصل آینده یادآور می شود: با توجه به شرایط سخت اقتصادی کشور از جمله تبعات جنگ و فشارهای موجود نمی توان انتظار افزایش چشمگیری در بودجه داشت. شرایط اقتصادی بر همه ارکان جامعه تاثیر گذاشته و طبیعتا کارخانه ذوب آهن نیز تحت تاثیر این موضوع قرار گرفته است. بنابراین احتمال افزایش چشمگیر بودجه بسیار کم است و تصمیم نهایی نیز به مصوبات مجمع بستگی دارد.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن درباره وضعیت میادین ورزشی این باشگاه می گوید: سال گذشته مصوبه ای مبنی بر این بود که زمین هایی که بودجه مشخصی برای آنها در نظر گرفته نشده، در صورت جذب اسپانسر و بار مالی بر دوش باشگاه می توانند فعالیت کنند. در این راستا برخی رشته ها مانند هندبال به صورت مستقل عمل می کردند. در سال آینده نیز در صورت فراهم شدن شرایط مشابه، باشگاه از این روند حمایت خواهد کرد، مشروط بر اینکه بار مالی جدیدی ایجاد نشود.
احسانی می افزاید: با توجه به شرایط مالی فعلی اولویت باشگاه اصلاح ساختار مالی و پرداخت بدهی های گذشته است. اگر بودجه به گونه ای باشد که حتی هزینه های جاری را به طور کامل پوشش ندهد، امکان افزودن رشته جدیدی وجود نخواهد داشت، زیرا این امر می تواند مجوز حرفه ای باشگاه را به خطر بیندازد.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن درباره وضعیت جواز حرفه ای تاکید می کند: سال گذشته پس از دو سال موفق به اخذ مجوز حرفه ای در سطح کشوری شدیم که اگر آن را نمی گرفتیم باید هزینه ها و جریمه هایی مانند حق امتیاز پرداخت می کردیم و امسال نیز در تلاش هستیم تا مجوز بین المللی را دریافت کنیم. بیشتر مشکلات مربوط به بدهی ها و زیان های انباشته است و باشگاه باید روند ضرر را کنترل کند. خوشبختانه این روند در سال گذشته تا حد زیادی کنترل شده است و این روند باید ادامه یابد.
احسانی ادامه می دهد: در حال حاضر پیش بینی می کنیم بتوانیم مجوز حرفه ای بین المللی را دریافت کنیم، البته زمان بسیار محدود است و تنها چند روز تا پایان مهلت باقی مانده است. جلسات متعددی در این زمینه در حال برگزاری است و مدیرعامل باشگاه نیز پیگیر این موضوع است.
وی درباره وضعیت رشته های مختلف باشگاه خاطرنشان می کند: سال گذشته رشته هایی مانند وزنه برداری، فوتبال بانوان، والیبال نشسته، فوتسال و بسکتبال ابتدایی فعال بودند و این رشته ها در سال آینده نیز ادامه خواهد داشت. در صورت امکان، دوره های جدید به صورت مستقل اضافه می شود، اما شرایط مالی تعیین کننده است.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن درباره کاهش سطح مسابقات در برخی رشته ها مانند بسکتبال توضیح می دهد: این موضوع به شرایط مالی باشگاه برمی گردد. در سالهای گذشته تیمهایی بدون پیشبینی منابع مالی ایجاد میشدند و همین امر باعث افزایش بدهیها شد. در حال حاضر حدود 460 میلیارد تومان بدهی برای باشگاه ایجاد شده که حاصل این روند است.
احسانی یادآور می شود: در سال های گذشته زیان قابل توجهی به باشگاه تحمیل شد به طوری که در یک سال 155 میلیارد تومان و در سال دیگر 157 میلیارد تومان زیان به ثبت رسید. این در حالی است که پیش از آن روند زیان تقریباً کنترل شده بود. اکنون هدف اصلی باشگاه توقف این روند و جلوگیری از افزایش بدهی هاست.
وی می افزاید: اگر بتوانیم امسال ضرر را به صفر برسانیم به معنای دستاورد مالی بزرگ است و همچنین تلاش می کنیم بخشی از بدهی ها را پرداخت کنیم، البته این امر به تصمیمات سازمان لیگ بستگی دارد.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن در خصوص وضعیت تیم فوتبال می گوید: تیم ما دو بازی کمتر از سایر تیم ها انجام داد و با وجود تغییراتی روند رو به رشدی داشت. در دیدار مقابل فجر پیروز شدیم اما در دو بازی بعدی مقابل آلومینیوم و فولاد با وجود شرایط خاص و حتی 9 نفره بودن تیم، عملکرد قابل قبولی داشتیم و تنها به دلیل بدشانسی نتیجه را از دست دادیم.
احسانی ادامه می دهد: با حضور آقای امیدیان تیم روند فنی خوبی پیدا کرده و در گروه باشگاهی راهی وجود ندارد که تیم به رده پایین بیفتد. با توجه به کیفیت بازیکنان تیم ما یکی از بهترین تیم های لیگ محسوب می شود.
وی در خصوص ادامه لیگ می گوید: تا زمانی که سازمان لیگ برنامه مسابقات را اعلام نکند نمی توان برنامه ریزی کرد. آماده سازی تیم به زمان مشخصی نیاز دارد و شما نمی توانید بدون اطلاع از زمان شروع مسابقه، برنامه تمرینی تنظیم کنید.
عضو هیئت مدیره باشگاه ذوب آهن درباره وضعیت سرمربی این تیم می گوید: در حال حاضر وضعیت ادامه همکاری با آقای امیدیان مشخص نیست. او برای نیم فصل دوم به تیم اضافه شد و در صورت ادامه لیگ به خصوص اگر نتایج مثبت باشد به احتمال زیاد ادامه خواهد داد.
احسانی در پایان بر احتمال سقوط این تیم تاکید می کند: با توجه به تعداد بازی های باقی مانده، چنین سناریویی در باشگاه مد نظر نیست و مطمئن هستیم که این تیم در لیگ برتر باقی خواهد ماند.
به گزارش ایسنا، با این حال شاید مهم ترین نکته در مورد ذوب آهن تغییر نگاه مدیریتی باشد. تغییری که بر کنترل هزینه ها، کاهش زیان و حرکت به سمت تعادل مالی به جای توسعه بدون پشتوانه تاکید دارد. مسیری که اگرچه در کوتاه مدت ممکن است به کاهش جاه طلبی های ورزشی منجر شود، اما در بلندمدت می تواند پایه های باشگاه را تقویت کند.
آنچه از صحبت های مدیران باشگاه برمی آید این است که ذوب آهن بیش از هر زمان دیگری به «تصمیمات سخت» نیاز دارد. تصمیماتی که شاید محبوب نباشند، اما عبور از این مرحله اجتناب ناپذیر است. از کنترل آسیب گرفته تا محدود کردن تیم و تمرکز بر الزامات حرفه ای، همه اینها نشان می دهد که اولویت فعلی بقا و تثبیت است نه فقط نتایج.
شاید این رویکردی باشد که آینده این باشگاه را رقم بزند. آیا ذوب آهن می تواند بار بدهی ها و فشارهای اقتصادی را پشت سر بگذارد و به جایگاه واقعی خود بازگردد یا در این چرخه محدودیت و احتیاط باقی خواهد ماند؟
