ورود سریالهای اینستاگرامی به شبکه نمایش خانگی :: افق میهن
درام های خرد یا سریال های کوتاه عمودی بی سر و صدا وارد بازار نمایش خانگی ایران شده است. قالبی که برای مشاهده سریع در تلفن همراه طراحی شده و اکنون با فعالیت پلتفرم هایی مانند «سریو» در حال تثبیت جایگاه خود است. اتفاقی که در کنار استقبال از این قالب، سوالاتی را درباره مجوز، نظارت و محتوای این آثار ایجاد کرده است.
به گزارش افق میهن به نقل از فارس، شبکه نمایش خانگی «سریو» با معرفی خود به عنوان «نخستین بستر سریال کوتاه عمودی یا میکرو درام در ایران» فعالیت خود را آغاز کرده است.
پلتفرمی که محصولات آن برای استفاده در تلفن همراه طراحی شده و قرار است تجربه ای متفاوت از تماشای سریال برای کاربران ایجاد کند.
در معرفی این پلتفرم آمده است که «ریز درام ایرانی و آرشیو جهانی» برای سرگرمی کاربران از خانه گرفته تا صندلی های مترو و اتوبوس ارائه می شود.
اما «سریو» در سامانه صدور مجوز ساترا ثبت نشده است. این پلتفرم بارگذاری تولیدات خود را آغاز کرده است، اما نویسنده در زمان بررسی امکان ورود و تماشای آثار آن را نداشت.
میکرودرام یا سریال کوتاه عمودی یکی از قالب های جدید تولید و مصرف محتوای نمایشی در جهان است که با هدف تماشای سریع و عمدتاً از طریق تلفن همراه شکل گرفته است.
پیش از این در گزارشی به آغاز رشد این سبک از تولید در بازار جهانی پرداخته بودیم. روندی که حالا با فاصله کمی به بازار ایران رسیده است.
در ایران، فیلمو یکی از اولین پلتفرم هایی بود که به این قالب توجه کرد و به طور رسمی بخش «میکرودرام» را روی پلتفرم خود راه اندازی کرد.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که تولیدات میکرودرام سازوکار خاصی در نظام نظارتی و تولیدات نمایشی نداشتند و مجوز مستقلی هم برای تولید آنها تعریف نشده بود.
اما برخی از تولیدات این حوزه در فیلمو با انتقاداتی مبنی بر محتوای غیراخلاقی، استفاده از الگوهای داستانی آثار ترکی و فاصله گرفتن از چارچوب های متعارف تولیدات نمایشی و فرهنگی مواجه شدند. حتی برای توسعه این قالب جشنواره ای با محوریت تولید میکرودرام برگزار شد.
اکنون ورود پلتفرم هایی مانند «سریو» نشان می دهد که میکرودرام در حال تبدیل شدن به یکی از قالب های جدید بازار نمایش خانگی ایران است. قالبی که از یک سو با تغییر عادات مصرفی مخاطبان و تماشای گسترده محتوا با موبایل همخوانی دارد و از سوی دیگر نحوه نظارت، صدور مجوز و چارچوب محتوایی این آثار را با پرسش های جدی مواجه می کند.
