پیش‌بینی محققان درباره انقراض انسان: جمعیت جهان تا سال ۲۴۱۵ به آستانه نابودی می‌رسد
دیجیاتو: گروهی از محققان در گزارشی جدید پیش بینی قابل توجهی درباره آینده انسان ها کرده اند. آنها می گویند که هومو ساپینس، گونه ای که انسان امروزی به آن تعلق دارد، ممکن است طی چند قرن آینده منقرض شود. در مطالعات قبلی به موضوع انقراض انسان در هزاران سال آینده اشاره شده بود.
بیشتر تحقیقات در مورد انقراض بر روی گیاهان و حیوانات متمرکز است و وقتی صحبت از انسان می شود، انقراض بیشتر یک احتمال است تا یک فرآیند قطعی. اما نویسندگان این تحقیق دیدگاه دیگری دارند. می گویند:
ما موافق هستیم که انقراض رخ خواهد داد، اما درباره زمان آن اختلاف نظر داریم.
پیش بینی های این گروه بر اساس داده های باروری از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ در هر پنج منطقه سازمان ملل متحد، یعنی آفریقا، قاره آمریکا، آسیا، اروپا و اقیانوسیه است. محققان با استفاده از روش احتمالی و با فاصله اطمینان ۶۶ درصد روند کاهشی را برای جمعیت جهان ترسیم کرده اند.
بر اساس این مدل، جمعیت فعلی جهان که حدود ۸.۱ میلیارد نفر است، در ابتدا اندکی افزایش می یابد و تا سال ۲۰۳۹ به حدود ۸.۴ تا ۹.۰ میلیارد نفر می رسد اما پس از آن، کاهش شروع می شود. بر اساس این پیش بینی، جمعیت جهان تا سال ۲۱۳۰ به ۲.۵۹ تا ۲.۸۲ میلیارد نفر و تا سال ۲۱۳۹ به ۱.۴ تا ۱.۹ میلیارد نفر کاهش می یابد.
این انحطاط در قرون بعدی شدیدتر خواهد شد. مدل محققان نشان می دهد که جمعیت جهان تا سال ۲۲۳۰ به ۵۱.۵۳ تا ۷۲.۱۱ میلیون نفر خواهد رسید. تا سال ۲۲۳۹ این تعداد به ۴.۵-۶.۳ میلیون نفر کاهش می یابد و تا سال ۲۲۸۰ به ۳.۰-۴.۱ میلیون نفر می رسد.
بر اساس این پیش بینی، تا سال ۲۳۰۰، تنها ۷۶۷۴۰۰ تا ۹۹۷۴۰۰ نفر در جمعیت انسانی باقی خواهند ماند. تا سال ۲۳۶۰ این تعداد به ۳۳۴۰ تا ۴۰۱۸۹ نفر کاهش می یابد و تا سال ۲۴۱۵ تنها ۱۰۵۸ نفر به ۱۲۸۱ نفر باقی می مانند. نکته ای که محققان آن را زمان انقراض دانسته اند.
در مدل منطقه ای این تحقیق، آسیا اولین منطقه ای است که در سال ۲۲۸۰ از نظر جمعیتی محو می شود و پس از آن اروپا در سال ۲۲۹۵، آمریکا در سال ۲۳۰۰، آفریقا در سال ۲۳۶۰ و در نهایت اقیانوسیه در سال ۲۴۱۵ به این مرحله خواهند رسید.
محققان چندین عامل مشترک را برای این روند ذکر کرده اند که از آن جمله می توان به تمایل افراد به داشتن فرزند کمتر، پیشرفت فناوری های پیشگیری از بارداری، افزایش ناباروری در مردان و زنان و هزینه های بالای تربیت فرزندان اشاره کرد. همچنین پیر شدن جمعیت به حدی که بخش زیادی از مردم سن باروری را پشت سر بگذارند نیز در آن نقش دارد.
به گفته نویسندگان این گزارش، انقراض انسان با انقراض بسیاری از گونه های دیگر متفاوت است. بسیاری از گونه ها با تهدیدهای خارجی مانند تغییر اقلیم یا تخریب زیستگاه مواجه هستند، اما در این مدل انسان ها به دلیل شرایط داخلی و جمعیتی خود به سمت انقراض پیش می روند.
به طور کلی، این گزارش تلاش می‌کند تا مطالعات انقراض را از زاویه‌ای متفاوت بازتعریف کند. زاویه ای که در آن کاهش جمعیت انسانی نه به عنوان یک سناریوی دور و مبهم، بلکه به عنوان یک فرآیند قابل اندازه گیری معرفی می شود. بر اساس این مدل، انسان عاقل ممکن است در ۳۱۴ تا ۴۲۴ سال آینده ناپدید شود. نه به دلیل یک نیروی خارجی، بلکه به دلیل فروپاشی جمعیت ناشی از کاهش باروری.
