کاهش تماس غذا با پلاستیک، حجم مواد شیمیایی مضر در بدن را به سرعت کم میکند
زومیت: کاهش تماس غذا با پلاستیک می تواند سطح برخی از مواد شیمیایی مرتبط با پلاستیک را در بدن تنها در یک هفته تا 60 درصد کاهش دهد.
پلاستیک تقریباً در همه جا در زندگی روزمره وجود دارد و اجتناب کامل از آن آسان نیست. با این حال، تحقیقات جدید نشان می دهد که کاهش تماس غذا با پلاستیک می تواند سطح برخی از مواد شیمیایی مرتبط با پلاستیک را در بدن تنها در چند روز کاهش دهد.
در یک کارآزمایی تصادفی با 60 نفر در استرالیا، محققان از شرکت کنندگان خواستند تا به مدت هفت روز غذاهایی بخورند که در طول تولید، بسته بندی و آماده سازی حداقل تماس با پلاستیک داشتند. برخی از گروه ها نیز از ظروف بدون پلاستیک و ظروف آشپزخانه استفاده می کردند. پس از یک هفته، میزان سه ماده شیمیایی مرتبط با پلاستیک در ادرار برخی از شرکت کنندگان تا 60 درصد کمتر از گروه کنترل بود.
مایکلا لوکاس، اپیدمیولوژیست بالینی در دانشگاه استرالیای غربی و نویسنده ارشد این مطالعه، به نقل از ScienceAlert، می گوید که پیروی دقیق از رژیم غذایی کم پلاستیک می تواند مقدار برخی از این مواد را در بدن در کمتر از یک هفته کاهش دهد. البته هنوز مشخص نیست که این کاهش تا چه حد منجر به بهبود سلامت خواهد شد.
بیش از 16000 ماده شیمیایی در تولید پلاستیک استفاده می شود و برخی از آنها می توانند با هورمون های بدن تداخل داشته باشند. در مطالعه مورد بحث، محققان بر دو گروه مهم تمرکز کردند: فتالات ها و بیسفنول ها، از جمله BPA و BPS.
شرکت کنندگانی که به مدت 7 روز از رژیم غذایی کم پلاستیک پیروی کردند تا 60 درصد کاهش سطح فتالات و بیسفنول ادرار را تجربه کردند.
فتالات ها ممکن است از بسته بندی ها و ظروف پلاستیکی وارد غذا شوند. بیسفنول ها همچنین در پوشش داخلی قوطی ها، ظروف غذا، بطری های آب، برخی ظروف پخت و پز و سلفون های پلاستیکی وجود دارند و می توانند به غذا منتقل شوند.
در مرحله اول پژوهش، میزان مواجهه با مواد مذکور در 211 نفر بررسی شد. همه شرکتکنندگان روزانه حداقل 6 محصول تجزیه شیمیایی مرتبط با پلاستیک را از طریق ادرار دفع کردند. افرادی که سطوح پایینتری از این ترکیبات داشتند، معمولاً فست فود، غذاهای بسیار فرآوری شده، غذاهای پیچیده شده در پلاستیک یا غذاهای گرم شده در ظروف پلاستیکی کمتر میخورند.
نتایج نشان داد که تغییر محصولات مراقبت شخصی کمترین اثر را داشته است. بیشترین کاهش زمانی مشاهده شد که مواد غذایی کم پلاستیک با ظروف آشپزخانه بدون پلاستیک ترکیب شدند. در این گروه مقدار مونو-n-بوتیل فتالات 38 درصد، مونو بنزیل فتالات 54 درصد و بیسفنول A حدود 60 درصد کمتر از گروه کنترل بود.
شرکت کنندگان از ابزارهایی مانند قابلمه، تابه، کتری، توستر استیل و تخته برش چوبی برای پخت و پز استفاده کردند. به گفته محققان، این نتایج نشان می دهد که هم نوع غذا و هم نحوه تهیه آن می تواند بر میزان تماس بدن با مواد شیمیایی پلاستیکی تأثیر بگذارد.
فتالات ها و بیسفنول ها معمولاً نسبتاً سریع از بدن دفع می شوند. به همین دلیل کاهش مواجهه با آنها را می توان در مدت زمان کوتاهی در آزمایش ادرار مشاهده کرد.
هنوز دقیقاً مشخص نیست که این ترکیبات در درازمدت چه تأثیری بر سلامت انسان دارند، اما مطالعات مختلف ارتباط بین قرار گرفتن بیشتر در معرض برخی از آنها و مشکلاتی مانند بیماری های قلبی عروقی، سندرم متابولیک و ناباروری را نشان داده اند.
محققان تاکید می کنند که کاهش تماس با پلاستیک تنها به کنار گذاشتن ظرف یا بطری محدود نمی شود. بخش مهمی از قرار گرفتن در معرض ممکن است قبل از رسیدن غذا به خانه، در مراحل تولید، فرآوری و بسته بندی رخ دهد.
