راز طول عمر خفاشها شاید به مقابله با سرطان و ویروسها در انسان کمک کند
دیجیاتو: با مطالعه مکانیسم های سیستم ایمنی خفاش ها، محققان در تلاشند تا بفهمند این پستانداران چگونه می توانند برای مدت طولانی زندگی کنند، با ویروس ها سازگار شوند و در برابر بیماری هایی مانند سرطان مقاومت کنند. یک مطالعه جدید نشان می دهد که توانایی خفاش ها برای مقابله با خستگی ناشی از افزایش سن و تحمل ویروس ها ممکن است از نظر ژنتیکی مرتبط باشد.
محققان مکانیسم های ژنتیکی مرتبط با طول عمر و مقاومت در برابر بیماری را در چندین گونه خفاش بررسی کردند. این یافته ها نشان می دهد که برخی از سازگاری های تکاملی خفاش ها ممکن است هم از آنها در برابر عفونت محافظت کند و هم فرآیندهای مرتبط با پیری را کند کند.
محققان دانشگاه کالیفرنیا برکلی می گویند خفاش ها توانایی بالایی در مبارزه با بیماری ها و پیشگیری از سرطان دارند. به گفته آنها، بررسی چگونگی شکل گیری این ویژگی ها در خفاش ها می تواند راه های جدیدی را برای مقابله با عوامل ایجاد کننده بیماری در انسان آشکار کند.
تحقیق در مورد خفاش های با عمر طولانی
تمرکز اصلی این تحقیق بر روی خفاشهای جنس Myotis بود. گروهی که در بین پستانداران، سازگاری های بسیار قابل توجهی برای طول عمر و مقاومت در برابر بیماری ها دارند. به عنوان مثال، خفاش برندت (Myotis brandtii) می تواند تا 42 سال عمر کند.
محققان با تهیه نقشه های ژنتیکی با کیفیت از هشت گونه، مکانیسم های بیولوژیکی مرتبط با طول عمر و مقاومت در برابر بیماری ها را بررسی کردند. یکی از یافته های مهم وجود مکانیسم هایی برای پیشگیری از سرطان در خفاش ها بود. به عنوان مثال، خفاش قهوه ای کوچک (Myotis lucifugus) توانایی بیشتری در پاکسازی سلول های آسیب دیده دارد و می تواند آنها را قبل از ایجاد آسیب از بین ببرد.
محققان همچنین به یک عامل ایمنی خاص به نام PKR اشاره کردند. اکثر گونههای Myotis نسخههای بیشتری از ژن مرتبط با این عامل را ایجاد کردهاند که به آنها امکان میدهد طیف وسیعتری از ویروسها را هدف قرار دهند.
خفاش ها به عنوان مخازن طبیعی برخی از ویروس های مشترک بین حیوانات و انسان ها شناخته می شوند. یعنی می توانند حامل ویروس هایی باشند که برای انسان خطرناک است، بدون اینکه خودشان بیمار شوند.
محققان می گویند که خفاش ها علاوه بر مقاومت در برابر عوامل بیماری زا، استراتژی تکاملی دیگری به نام تحمل ویروسی را توسعه داده اند. در حالی که بیشتر پستانداران برای مقابله با ویروس ها سعی در حذف پاتوژن دارند، خفاش ها می توانند حضور ویروس را تحمل کنند و در عین حال از آسیب ناشی از پاسخ بدن جلوگیری کنند.
خفاش ها مکانیسم هایی را برای مهار التهاب شدید و استرس سلولی ایجاد کرده اند. این فرآیندها می توانند از آسیبی که در غیر این صورت برای سایر پستانداران کشنده باشد جلوگیری کرده و به ویروس اجازه می دهد در خفاش بدون ایجاد بیماری شدید باقی بماند.
در مورد ویروسهای RNA، که مسئول برخی از همهگیریهای انسانی، از جمله همهگیری کووید-19 هستند، خفاشها در برخی موارد تعداد ژنهای مرتبط با سیستم ایمنی خود را تغییر دادهاند و نسخههای دیگری از برخی ژنها را برای گسترش دامنه دفاعی خود ایجاد کردهاند.
محققان بر این باورند که سازگاری طبیعی خفاش ها در برابر سرطان و فرسودگی سلولی می تواند به درک بهتر نحوه مدیریت این فرآیندها در انسان کمک کند. یافتههای این مطالعه همچنین این احتمال را افزایش میدهد که بیماریهای مرتبط با پیری و بیماریهای عفونی لزوماً نباید حوزههای کاملاً جداگانه در نظر گرفته شوند.
