ترندهای روز

کشف رازهای تازه از فسیل کودک تاونگ؛ جمجمه‌ای که خاستگاه آفریقایی انسان را ثابت کرد

پایگاه خبری تحلیلی افق میهن (ofoghmihan.ir):

با بررسی مجدد جمجمه کودک تاونگ، دانشمندان دریافتند که این فسیل تقریباً ۴۰۰۰۰۰ سال قدیمی تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می شد.

بیش از یک قرن پیش، کشف جمجمه یک کودک در آفریقای جنوبی دیدگاه دانشمندان را نسبت به منشا تکاملی انسان تغییر داد. این فسیل که به کودک تاونگ معروف است، یکی از اولین شواهد محکم برای منشاء آفریقایی انسان ها بود. اکنون یک تحقیق جدید نشان می دهد که کودک تاونگ در حدود سه میلیون سال پیش زندگی می کرده است و احتمالاً تفاوت های بیشتری با سایر انسان های زمان خود داشته است.

به گزارش IFL Science، محققان دانشگاه آزاد بروکسل در بلژیک جمجمه کودک تاونگ را مجددا بررسی کردند و سن آن را بین ۲.۹۶ تا ۳.۰۳ میلیون سال تخمین زدند. در حالی که پیش از این سن این فسیل ۲.۵۸ میلیون سال تخمین زده می شد.

یافته‌های جدید همچنین این احتمال را افزایش می‌دهد که تنوع انسان‌های اولیه در جنوب آفریقا بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد و تغییرات آب و هوایی در شکل‌گیری این تنوع نقش داشته است.

فسیلی که تصور دانشمندان را درباره منشأ انسان تغییر داد

جمجمه کودک تاونگ در سال ۱۹۲۴ در یک معدن سنگ آهک در نزدیکی روستای تاونگ در آفریقای جنوبی کشف شد. ریموند دارت، انسان شناس استرالیایی، این جمجمه کوچک را بررسی کرد و متوجه ویژگی هایی شد که آن را از میمون های بزرگ امروزی متمایز می کند.

جمجمه از نظر اندازه شبیه به جمجمه یک شامپانزه نابالغ بود، اما پیشانی نسبتاً بلند، کاسه چشم‌های گرد و نیش‌های کوچک آن ویژگی‌های نزدیک‌تر به انسان را نشان می‌داد. دارت این فسیل را به گونه “Australopithecus africanus” نسبت داد. این گونه از هومینین های اولیه بخشی از تاریخ تکاملی بستگان نزدیک انسان مدرن را نشان می دهد.

اهمیت کشف کودک تاونگ زمانی آشکارتر می شود که متوجه شویم در اوایل قرن بیستم، بسیاری از محققان هنوز به دنبال منشا تکاملی انسان در خارج از آفریقا بودند. ویژگی های این جمجمه به تقویت این دیدگاه کمک کرد که آفریقا یکی از مناطق اصلی تکامل اجداد بشر بوده است.

در دهه‌های بعد، فسیل‌های دیگری در مکان‌هایی مانند Sterkfontein و Macapanesgat در آفریقای جنوبی کشف شد و آنها نیز به عنوان Australopithecus africanus طبقه‌بندی شدند. با این حال، دانشمندان هنوز در مورد ویژگی هایی که دقیقاً اعضای این گونه را از سایر انسان ها متمایز می کند، توافق ندارند.

تحقیقات جدید دوباره این طبقه بندی را زیر سوال برده است.

با بررسی ویژگی‌های دندانی و ساختار مغز کودک تاونگ، محققان دانشگاه آزاد بروکسل دریافتند که این فسیل ممکن است تفاوت‌های مهمی با دیگر انسان‌ها در آفریقای جنوبی داشته باشد که به عنوان Australopithecus africanus طبقه‌بندی می‌شوند. به گفته نویسندگان این مطالعه، شاید تصور وجود گونه‌ای نسبتاً یکنواخت از هومینین‌های اولیه در این منطقه تصویر دقیقی از واقعیت نباشد.

یافته‌ها این احتمال را افزایش می‌دهد که جمعیت‌های مختلف انسانی در آفریقای جنوبی ویژگی‌های فیزیکی متفاوتی داشته باشند و تغییرات محیطی و اقلیمی در شکل‌گیری این تفاوت‌ها مؤثر بوده است.

البته تحقیقات جدید لزوماً به معنای شناسایی گونه جدید یا اثبات نادرست بودن طبقه بندی قبلی نیست. در عوض، نشان می دهد که تاریخ تکامل این گروه ممکن است پیچیده تر از آنچه قبلا تصور می شد باشد.

تغییرات اقلیمی چگونه بر تکامل نیاکان انسان تأثیر گذاشت؟

بر اساس یافته های محققان، آفریقای جنوب شرقی بین ۴ تا ۲.۵ میلیون سال پیش دوره های متناوب خشکسالی و رطوبت را تجربه کرده است. این نوسانات مربوط به تغییرات چرخه های مداری زمین بود و باعث تغییرات گسترده در پوشش گیاهی و زیستگاه های منطقه شد.

بررسی گرده های فسیل شده ای که در کنار بقایای کودک تاونگ یافت شده است نشان می دهد که او احتمالاً در یک دوره مرطوب زندگی می کرده است. یکی از شواهد مهم وجود گرده درختان کاج بودا است. امروزه این درختان در مناطق مرطوبی یافت می شوند که حدود ۴۰۰ کیلومتر با محل کشف فسیل فاصله دارند.

وجود چنین گرده هایی نشان می دهد که منطقه ای که کودک تاونگ در آن زندگی می کرد احتمالاً در گذشته پوشیده از جنگل یا محیط های تالاب بوده است. در حالی که بعداً به زیستگاه خشک‌تر و بازتر شبیه ساوانا تبدیل شد.

محققان بر این باورند که با تغییر شرایط اقلیمی، جمعیت های انسانی نیز برای یافتن زیستگاه های مناسب در حال حرکت بودند. این مهاجرت‌ها می‌تواند جمعیت‌هایی را که قبلاً جدا شده بودند، در تماس قرار دهد. چنین برخوردهایی امکان آمیختگی بین جمعیت های مختلف را افزایش داده و ممکن است به شکل گیری تنوع بیشتر در خصوصیات فیزیکی و ژنتیکی انسان سانان منطقه کمک کرده باشد.

گابریل ماخو، استاد انسان‌شناسی زیستی در دانشگاه آزاد بروکسل و یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح می‌دهد که برای بیش از یک قرن، دانشمندان کودک تاونگ را یکی از چندین فسیل مشابه متعلق به یک دوره خاص می‌دانستند. اما یافته های جدید این تصور را به چالش می کشد.

آیا یک عقاب بزرگ فرزند تاونگ را کشت؟

علاوه بر سن فسیل و محیط زندگی آن، تحقیقات جدید به یکی از فرضیه های قدیمی در مورد علت مرگ کودک تاونگ نیز پرداخته است.

مطالعات قبلی نشان داده است که جراحات روی جمجمه کودک ممکن است در اثر حمله یک پرنده شکاری ایجاد شده باشد. یکی از مظنونان اصلی عقاب تاجدار آفریقایی است. پرنده شکاری قدرتمندی که پنجه های بسیار قوی دارد و می تواند پستانداران نسبتاً بزرگی را شکار کند.

پیش از این، محققان با بررسی آسیب‌های وارد شده به جمجمه، پیشنهاد کردند که کودک تاونگ قربانی چنین حمله عقابی شده است. مطالعه جدید شواهد محیطی بیشتری را در حمایت از این فرضیه ارائه می کند.

عقاب‌های تاج‌دار امروزه عمدتاً در جنگل‌های مرتفع آفریقا زندگی می‌کنند و معمولاً طعمه‌های خود را به داخل درختان می‌برند. اگرچه این پرندگان گاهی در دشت های باز دیده می شوند، اما زیستگاه اصلی آنها مناطق جنگلی است.

از آنجایی که شواهد جدید نشان می دهد که کودک تاونگ احتمالاً در یک محیط جنگلی زندگی می کرده است، فرضیه مرگ او بر اثر حمله عقاب تاجدار با شرایط زیستگاه احتمالی او سازگارتر به نظر می رسد. با این حال هنوز علت دقیق مرگ این کودک مشخص نیست و حمله پرنده شکاری یکی از دلایل جراحات وارده به جمجمه اوست.

بیش از ۱۰۰ سال پس از کشف، فسیل بچه تاونگ همچنان اطلاعات جدیدی در مورد تکامل انسان در اختیار محققان قرار می دهد. یافته های اخیر نشان می دهد که برای درک تاریخچه انسان شناسی اولیه، علاوه بر ظهور فسیل ها، تغییرات آب و هوایی، مهاجرت جمعیت و تفاوت در زیستگاه آنها نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

این تحقیق در مجله Nature منتشر شد.

منبع: زومیت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا