یک سیگنال رادیویی مرموز هر ۸ دقیقه تکرار میشود؛ اکنون منبع آن را پیدا کردهایم

زومیت: ستاره شناسان سرانجام منبع پالس های رادیویی مرموز را شناسایی کردند که هر هشت دقیقه از فاصله بیش از ۵۰۰۰ سال نوری به زمین می رسد.
وقتی ستاره شناسان کیهان را بررسی می کنند، اغلب با سیگنال هایی مواجه می شوند که منشأ مشخصی ندارند. اگرچه آنها معمولا در نهایت منبع این سیگنال ها را پیدا می کنند، برخی از پاسخ ها عجیب تر از بقیه هستند. به عنوان نمونه می توان به پالس های رادیویی مرموز اشاره کرد که از یک ستاره مرده به فضا فرستاده می شوند.
از اواخر سال ۲۰۲۴، تلسکوپ آرایه میدان وسیع مورچیسون (MWA) در استرالیا یک سیگنال رادیویی به نام GPM J071507-۱۱۴۱۵۳ را شناسایی کرده است که تقریباً هر هشت دقیقه تکرار می شود. از دسامبر ۲۰۲۴ تا سپتامبر ۲۰۲۵، این آرایه در مجموع ۲۱۴ پالس از این منبع را ثبت کرد که اخترشناسان آنها را به عنوان “گذرا دوره طولانی” طبقه بندی کردند.
اکنون، در یک مطالعه جدید، محققان محتمل ترین منبع سیگنال را شناسایی کرده اند: یک سیستم دوتایی متشکل از یک کوتوله سفید (هسته باقیمانده ستاره ای که به زندگی خود پایان داده است) و یک ستاره با کلاس طیفی G، شبیه به خورشید ما. به گفته اخترشناسان، این اولین باری است که پالس های رادیویی از یک کوتوله سفید که به دور یک ستاره شبیه به خورشید می چرخد، به جای یک کوتوله قرمز شناسایی شده است.
ناتاشا هرلی واکر، اخترشناس دانشگاه کرتین استرالیا، سرپرست تیم تحقیق، در بیانیهای گفت: «این شگفتانگیز است که ما میتوانیم طوفانهای ستارهای را در فاصله بیش از ۵۰۰۰ سال نوری از ما با استفاده از امواج رادیویی شناسایی کنیم.
سیگنال هایی از اعماق فضا
پدیده های گذرا با دوره تناوب طولانی یک کلاس نسبتاً جدید از سیگنال های فضایی در نظر گرفته می شوند. دانشمندان برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ وجود این نوع تشعشع را کشف کردند. اما تحقیقات جدی آنها در جامعه علمی از سال ۲۰۲۲ آغاز شد.
بررسی دقیق سیگنال کشف شده در سال ۲۰۲۲ توسط گروهی از محققان، از جمله تعدادی از نویسندگان مطالعه جدید، نشان داد که این سیگنال با تپ اخترها متفاوت است. تپ اخترها ستارگان نوترونی بسیار سریعی هستند که پرتوهای منظمی از نور ساطع می کنند.
واضح ترین تفاوت این بود که گذراهای طولانی مدت، همانطور که از نامشان پیداست، دوره های نبض بسیار طولانی تری دارند. شی کشف شده در سال ۲۰۲۲ دوره تناوبی حدود ۱۸ دقیقه داشت. یک سال بعد، ستاره شناسان سیگنال دیگری را با دوره زمانی ۲۱ دقیقه کشف کردند. این اکتشافات یک سوال مهم را مطرح کرد: چه چیزی چنین پالس های طولانی مدتی را ایجاد می کند؟
علیرغم برخی تفاوت ها، محققان دریافتند که حداقل ۱۲ مورد از ۱۲ گذرا دوره طولانی شناخته شده سیستم های دوتایی هستند که از یک کوتوله سفید و یک کوتوله قرمز تشکیل شده است. با این حال، مشخص نیست که کدام یک از این دو ستاره مسئول تولید پالس های رادیویی طولانی مدت بوده است.
اما پس از پردازش ۱۰۰ ساعت داده های رادیویی مربوط به GPM J071507-۱۱۴۱۵۳، تیم تحقیقاتی متوجه شد که این سیگنال منجر به کشف مهم و بی سابقه ای شده است.
سام مک سوینی، نویسنده اصلی این مطالعه و ستاره شناس دانشگاه کرتین در استرالیا، در بیانیه ای گفت: «این اولین بار است که پالس ها آنقدر واضح هستند که می توانیم کوتوله سفید را در مدارش به دور ستاره همراهش ببینیم. بنابراین می دانیم که پالس ها از ناحیه ای نزدیک به کوتوله سفید یا حتی احتمالاً از خود ستاره سرچشمه می گیرند.
هرلی واکر اضافه کرد که پالسهای کوتوله سفید به تیم تحقیقاتی کمک کرد تا شعلههای ستارهای را روی همدم خورشیدمانند خود نیز شناسایی کند. مشاهدات نوری اضافی با استفاده از رصدخانه کک تأیید کرد که جسم دیگر در واقع یک ستاره کلاس G است.
محققان در مقاله خود افزودند که کشف اجسام گذرای بیشتری از این نوع در آینده می تواند به شناسایی کوتوله های سفیدی که از دید رصدخانه های معمولی پنهان می مانند، کمک کند.