سلیمان میناسیان، فیلمبردار «خشت و آینه» و «خانه سیاه است»، درگذشت :: افق میهن

سلیمان میناسیان فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران در سن ۹۵ سالگی در لندن درگذشت.

به گزارش افق میهن و به نقل از روابط عمومی خانه سینما، میناسیان آثار ماندگاری چون «خشت و آینه» ابراهیم گلستان، «خانه سیاه» فروغ فرخزاد و مستندهای موج، مرجان، خارا، تپه های مارلیک و «گنجینه های گوهر» را فیلمبرداری کرده بود و یکی از مستندهای تحول سینمای ایران به شمار می رفت.

سلیمان میناسیان در سال ۱۳۱۰ در رشت در خانواده ای ارمنی به دنیا آمد. او کار حرفه ای خود را با همکاری با ابراهیم گلستان و شرکت در کارگاه فیلمسازی او آغاز کرد و فیلمسازی را به صورت تجربی آموخت. اولین همکاری او با گلستان در مستند موج، مرجان، خارا بود و این همکاری در سال های بعد با ساخت فیلم های مستند و داستانی ادامه یافت.

از مهم ترین آثار این دوره می توان به مستندهای «خراب آباد»، «تپه های مارلیک» و «گنجینه های گوهر» اشاره کرد. میناسیان فیلمبرداری «خانه سیاه است» را نیز بر عهده داشت. مستندی به کارگردانی فروغ فرخزاد که در سال ۱۳۴۱ ساخته شد و زندگی و رنج ساکنان جذامیان بابا باغی تبریز را به تصویر می‌کشد. این فیلم به دلیل ترکیب چشمگیر تصاویر، شعر و روایت انسانی، یکی از کلیدی ترین آثار تاریخ سینمای مستند ایران به شمار می رود.

در سال ۱۳۴۴ فیلمبرداری فیلم سینمایی «خشت و آینه» به کارگردانی ابراهیم گلستان را بر عهده گرفت. اثری که یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین فیلم های سینمای مدرن ایران به شمار می رود.

میناسیان علاوه بر فعالیت در سینمای مستند و داستانی، استودیو چاپلین فیلم را به همراه برادرش هراند میناسیان، فیلمبردار، تأسیس کرد. این دو برادر به طور مشترک کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم های سینمایی «سپیده دم» و «فریاد» را نیز بر عهده داشتند و سلیمان میناسیان علاوه بر حضور در تولید، فیلمبرداری این آثار را نیز بر عهده داشت. فیلم «سپیده دم» جایزه بهترین فیلمبرداری اولین دوره جشنواره سپاس را برای میناسیان به ارمغان آورد.

مهاجرت و دوری از سینمای ایران

میناسیان در سال ۱۳۵۹ ایران را ترک کرد و به انگلستان مهاجرت کرد. او در سال ۱۳۶۷ به ایران بازگشت و با ساخت فیلم های تجاری سعی کرد فعالیت خود را از سر بگیرد اما این تلاش ها به نتیجه نرسید و حدود پنج سال بعد دوباره به انگلستان رفت و تا پایان عمر در این کشور زندگی کرد.

او در سال‌های اقامت در لندن در کنار سایر فعالیت‌های هنری، به نقاشی پرتره نیز روی آورد و چهره بسیاری از هنرمندان و فرهنگیان ایران را به تصویر کشید. میناسیان چند سال قبل از مرگش به دلیل سکته مغزی مقداری از تحرک خود را از دست داده بود.

پرویز جاهد، منتقد و پژوهشگر سینما، مستندی با عنوان «سلیمان میناسیان، مردی با دوربین فیلمبرداری» در سال ۱۳۸۴ درباره زندگی و حرفه سینمایی خود ساخته است. این مستند به تجربیات میناسیان در سینمای ایران، همکاری با ابراهیم گلستان و فراز و نشیب های زندگی حرفه ای اش می پردازد.

نام سلیمان میناسیان با برخی از مهمترین تجربیات سینمای مستند و داستانی ایران گره خورده است. آثاری که همچنان در تاریخ سینمای ایران جایگاهی ماندگار دارند.