غیبت سوال برانگیز کادر فنی تیم ملی در لیگ برتر؛ قلعهنویی به جشن تولد میرود اما ورزشگاه نه
تیم ملی ایران باید هفته آینده در اولین فیفا پس از جام جهانی به میدان برود تا فعالیت های تیم ملی برای حضور در جام ملت های آسیا رسما آغاز شود.
فیفا نزدیک است، لیگ در حال پیشرفت است، بازیکنان در حساس ترین نقطه فصل زیر ذره بین هستند، اما جای کادر فنی تیم ملی در ورزشگاه ها خالی است. غیبتی که دیگر نمی توان آن را یک اتفاق عادی در نظر گرفت.
در فوتبال حرفه ای وقتی قرار است تیم ملی تشکیل شود، طبیعی است که سرمربی و دستیارانش یکی از مهمترین وظایف خود را تماشای مسابقات لیگ و شناسایی بازیکنان می دانند. اما ظاهرا این قانون در فوتبال ایران شکل دیگری به خود گرفته است. کادر فنی تیم ملی در لیگ غایب است و هیچکس توضیح واضحی درباره علت این غیبت نمی دهد.
حیف که امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی این روزها در بسیاری از مراسم ها و برنامه ها دیده می شود. از جشن تولد تا افتتاح رستوران اما حضور او در ورزشگاه ها برای تماشای مسابقات لیگ و بررسی مستقیم عملکرد بازیکنان که وظیفه اصلی اوست انجام نشده است.
شاید این سوال ساده به نظر برسد اما پاسخ به این سادگی نیست: اگر سرمربی تیم ملی برای تماشای بازیکنان به ورزشگاه نرود، پس دقیقا کی و کجا قرار است بازیکنان تیم ملی را ارزیابی کند؟
موضوع زمانی عجیبتر می شود که بدانیم هیات رئیسه فدراسیون فوتبال تصمیم به تمدید قرارداد قلانوی تا پایان جام ملت های آسیا گرفته است اما با وجود این تصمیم هنوز تکلیف اعضای کادر فنی به طور کامل مشخص نشده است. یعنی فدراسیون تصمیم به ادامه همکاری با سرمربی گرفته است اما ظاهرا هنوز تیمی که قرار است با او همکاری کند نهایی نشده است! این دیگر یک تناقض ساده نیست. یک علامت سوال بزرگ نحوه مدیریت تیم ملی است.
سعید الهاوی، رحمان رضایی، آندرانیک تیموریان، آلن دینکا و هومان افاضلی اعضای کادر فنی تیم ملی در جام جهانی 2026 بودند. اگر قرار است همین سری ادامه پیدا کند چرا قراردادشان مشخص نمی شود و اگر قرار است تغییراتی شود چرا فدراسیون شفاف سازی نمی کند؟
از سوی دیگر برخی منابع از مسائل مالی و مطالبات اعضای کادر فنی و همچنین نهایی نشدن قراردادهای جدید صحبت می کنند. اگر صحت داشته باشد غیبت کادر فنی در ورزشگاه ها معنای دیگری می تواند داشته باشد: اعتراض خاموش به فدراسیون! یعنی ظاهراً کادر فنی تیم ملی به جای حضور در ورزشگاه ها و دیدن بازیکنان منتظر این است که ابتدا فدراسیون درباره قرارداد و مطالباتش شفاف سازی کند. اگر چنین برداشتی درست باشد، سوال بزرگتر و کلیدی این است: چرا تیم ملی باید قربانی اختلافات قراردادی شود؟
قرار است تیم ملی متعلق به فوتبال ایران باشد نه جای چانه زنی بر سر قراردادها و مطالبات. هر گونه اختلاف مالی و اداری باید پشت درهای فدراسیون حل شود نه اینکه آثار آن به زمین فوتبال و روند انتخاب بازیکنان برسد.
از طرفی فدراسیون فوتبال در آستانه فیفا قرار دارد و باید لیست بازیکنان دعوت شده را مشخص کند. اما در شرایطی که کادر فنی حتی در یکی از مسابقات این فصل لیگ هم حاضر نشده است، سوال افکار عمومی کاملا منطقی است که لیست تیم ملی بر چه اساسی است؟ آمار ویدئویی؟ گزارش دستیاران؟ مسابقات فیلم؟ یا شناخت قبلی از بازیکنانی که قبلا بارها به تیم ملی دعوت شده اند؟
این در حالی است که گفته می شود کادر فنی اقدامات اولیه را برای زیر نظر گرفتن بازیکنان انجام داده و مسابقات لیگ را نیز به طرق مختلف دنبال می کند. اما فوتبال فقط اعداد و ویدئو نیست. گاهی اوقات یک بازیکن باید از نزدیک دیده شود. واکنش او پس از یک اشتباه، رفتار تحت فشار، ارتباطش با هم تیمی هایش و ده ها جزییات دیگر چیزی نیست که با دیدن چند کلیپ بتوان آن را ارزیابی کرد.
عجیب ترین نکته اینجاست که گفته می شود علاوه بر مسائل قراردادی، از نحوه آماده سازی و برنامه ریزی تیم ملی هم گلایه هایی وجود دارد. بنابراین ظاهراً این فقط در مورد قرارداد نیست. یک سری گلایه در این بین وجود دارد. اگر فدراسیون فوتبال از این گونه اختلافات خبر دارد چرا حل نمی کند؟ اگر نمی داند چرا کسی مسئولیت توضیح این وضعیت را بر عهده نمی گیرد؟
اینجاست که سکوت فدراسیون بیش از هر پاسخی سوالات مهمی را مطرح می کند. قلعه نویی تا جام ملت های آسیا تمدید شد اما کادر فنی او بلاتکلیف است. فیفادی نزدیک می شود اما کادر فنی در ورزشگاه ها دیده نمی شود. بازیکنان در لیگ بازی می کنند اما مشخص نیست چه کسی قرار است آنها را برای تیم ملی ارزیابی کند.
این تصویر بیش از آن که نشانه ای از تیم ملی آماده باشد، بیشتر شبیه تیمی است که هنوز تکلیف مدیریت داخلی خود را روشن نکرده است.
در صورتی که فدراسیون فوتبال تصمیم به ادامه همکاری با قلعهنوی دارد، باید سریعاً تمامی الزامات این همکاری را فراهم کند. امکان تمدید سرمربی وجود ندارد اما تیم او را در انتظار قرارداد و مطالبات قرار داد و سپس انتظار داشت روند آماده سازی تیم ملی بدون مشکل پیش برود.
فوتبال ایران بار دیگر در آستانه فیفا با همین سوال مواجه است که مسئول این بلاتکلیفی کیست؟ چرا کادر فنی تیم ملی در لیگ نیست؟ چرا هنوز قراردادها مشخص نشده است؟ چرا مطالبات باید مانع فعالیت کادر فنی شود؟ و از همه مهمتر؛ قرار است تیم ملی با چه معیاری بسته شود؟
شاید وقت آن رسیده که فدراسیون فوتبال به جای سکوت پاسخ های شفاف بدهد. زیرا این بار موضوع نه قرارداد باشگاهی است و نه اختلاف داخلی. تیم ملی فوتبال ایران در وسط قرار دارد.
