مصرف قارچ حاوی سیلوسایبین برخی توانایی‌های بیمار مبتلا به آلزایمر را بازگرداند
در یک گزارش پزشکی، محققان اعلام کردند که مصرف دوز بالایی از قارچ های حاوی پسیلوسیبین (سیلوسایبین)، یک ترکیب روانگردان که در برخی از قارچ ها یافت می شود، به طور موقت برخی از توانایی های از دست رفته را در یک زن ۸۰ ساله مبتلا به بیماری پیشرفته آلزایمر بازیابی کرد. پس از حدود ۱۹ ساعت، زن دوباره توانست با جملات کامل صحبت کند، خاطرات شخصی خود را به خاطر بیاورد و در هفته های بعد کمی تحرک و کنترل مثانه را به دست آورد.
این بیمار حدود ۱۰ سال با آلزایمر زندگی می کرد و برای انجام فعالیت های روزانه به مراقبت دیگران وابسته بود. توانایی صحبت کردنش به یکی دو کلمه محدود بود، برای راه رفتن به کمک نیاز داشت و کنترل ادرارش را از دست داد.
محققان در مطالعه ای تاثیر مصرف قارچ های حاوی سیلوسایبین را در این بیمار بررسی کردند. ابتدا یک دوز خوراکی حاوی ۵ گرم قارچ دریافت کرد که دوز بالایی محسوب می شود. حدود یک ماه بعد در جلسه دوم دوز کمتری (۳ گرم قارچ) مصرف کرد.
حدود ۱۹ ساعت پس از مصرف اولین دوز، بیمار به طور خود به خود شروع به صحبت کرد و توانست صحبت های طولانی در مورد زندگی خود داشته باشد. قبل از آن، صحبت کردن او به یک یا دو کلمه در هر نوبت محدود می شد. او نیز دوباره به شوخی ها واکنش نشان داد و احساسات خود را آشکارتر بیان کرد.
در روزها و هفته های بعد، خانواده و مراقبان بیمار تغییرات دیگری را گزارش کردند. او برخی از اعضای خانواده را شناخت، مستقل تر راه رفت، بدون کمک لباس پوشید و کنترل مثانه اش بهبود یافت. پوشک او حتی در طول شب خشک می ماند. در حالی که قبل از مداخله، حدود پنج سال به استفاده از پوشک وابسته بود. برخی از این تغییرات برای چند هفته باقی ماند و برخی بهبودها پس از جلسه دوم با دوز کمتر مشاهده شد.
آیا می توانیم از قارچ های روانگردان برای درمان آلزایمر استفاده کنیم؟
محققان تاکید می کنند که این گزارش به معنای معکوس شدن روند آلزایمر یا بازگشت ساختار آسیب دیده مغز نیست. بیماری آلزایمر با تغییرات پروتئین، التهاب، آسیب به اتصالات بین سلول های عصبی و در نهایت مرگ نورون ها همراه است و هیچ مدرکی مبنی بر اینکه سیلوسایبین این فرآیندهای بیماری زا را معکوس کرده باشد وجود ندارد.
این مطالعه همچنین فقط یک گزارش مورد مشاهده ای است، نه یک کارآزمایی بالینی کنترل شده. تشخیص آلزایمر بیمار بر اساس شرح حال و وضعیت بالینی وی بود و با نشانگرهای زیستی مانند تصویربرداری مغز یا معاینه مایع مغزی نخاعی تایید نشد. همچنین هیچ گروه مقایسه ای وجود نداشت و حافظه و عملکرد تفکر بیمار با آزمون های استاندارد قبل و بعد از مداخله اندازه گیری نشد. بیشتر مشاهدات بر اساس گزارش خانواده و مراقبین بیمار بود.
از سوی دیگر، تجربه مصرف سیلوسایبین خالی از خطر نیست. در این حالت بیمار پس از مصرف قارچ دچار تعریق شدید و حالتی شبیه به خواب طولانی مدت شد و احتمال افزایش دمای بدن نیز مطرح شد. محققان هشدار می دهند که تجربه روانگردان ها می تواند برای افراد مبتلا به زوال عقل گیج کننده و ترسناک باشد و همچنین ممکن است افراد مسن در معرض خطر افتادن، مشکلات قلبی عروقی و تداخلات دارویی باشند.
به طور کلی، سیلوسایبین عمدتاً با تأثیر بر گیرنده سروتونین ۵-HT2A در مغز عمل می کند. سروتونین یک پیام رسان شیمیایی است که در تنظیم خلق و خو، ادراک و برخی عملکردهای دیگر نقش دارد.
مطالعات تصویربرداری مغز نشان داده است که مصرف سیلوسایبین می تواند به طور موقت الگوی ارتباط بین شبکه های گسترده مغز را تغییر دهد. مطالعات حیوانی همچنین نشان می دهد که این ترکیب ممکن است باعث افزایش انعطاف پذیری عصبی، توانایی مغز برای ایجاد اتصالات جدید و سازماندهی مجدد شبکه های عصبی شود.
یافته های این تحقیق در مجله Frontiers in Neuroscience منتشر شده است.
