کشف میکروبی با ژنوم تقریباً بی‌سابقه که تعریف حیات را به چالش می‌کشد
زومیت: دانشمندان به طور تصادفی یک میکروب دریایی با ژنوم بسیار کوتاه کشف کردند که تقریباً تمام ژن های لازم برای تولید انرژی را از دست داده است.
دانشمندان میکروبی دریایی کشف کرده اند که ژنوم آن تنها ۲۳۸۰۰۰ جفت باز است دیو دارای یک ارگانیسم است.
به گزارش Science Alert، محققان هنگام بررسی پلانکتون تک سلولی گونه Citharistes regius در آب های ساحلی ژاپن به طور تصادفی با میکروب جدیدی برخورد کردند. آنها در ابتدا قصد داشتند مواد ژنتیکی سیانوباکتری هایی را که با این پلانکتون وجود دارند بررسی کنند، اما در میان داده های ژنتیکی به دست آمده، حلقه کوچک و ناشناخته ای از دی پیدا شد.
ژنوم میکروب جدید که Sukunaarchaeum mirabile نام دارد، تنها ۲۳۸۰۰۰ جفت باز دارد. دانشمندان هرگز موجود باستانی دیگری با چنین ژنوم کوچکی پیدا نکرده اند. حتی برخی از ویروس ها مواد ژنتیکی بیشتری دارند.
آرکیا گروهی از موجودات تک سلولی هستند که مانند باکتری ها هسته محصور در غشاء ندارند، اما از نظر تکامل با آنها متفاوت هستند. Socona Archaeum Mirabile متعلق به این گروه است، با این حال، ژنوم بسیار کوچک و ویژگی های غیر معمول آن را از نمونه های شناخته شده متمایز می کند.
یکی از احتمالات پیشنهادی این است که Socona Archaeum Mirabile به ارگانیسم دیگری وابسته است و از منابع آن برای زنده ماندن استفاده می کند. محققان هنوز این میکروب را زیر میکروسکوپ مطالعه نکرده اند و اطلاعات فعلی در مورد آن عمدتاً از مطالعه ژنوم آن به دست آمده است.
حدود یک چهارم از ژنوم میکروب به تولید پروتئین های غشایی بزرگ اختصاص دارد. محققان پروتئین‌های مشابهی را در تنها باستان‌های انگلی شناخته‌شده دیگر مشاهده کرده‌اند که ممکن است در نفوذ سلول میزبان نقش داشته باشند. بر این اساس محققان بر این باورند که Socona Archaeum نیز یک انگل است. اگر این فرضیه تایید شود، این موجود دومین انگل شناخته شده باستانی خواهد بود.
البته هنوز مشخص نیست که این میکروب دقیقاً چگونه با میزبان خود تعامل دارد. وابستگی آن ممکن است به نوعی رابطه انگلی مرتبط باشد، اما برای تعیین نحوه زندگی آن به تحقیقات بیشتری نیاز است.
دانشمندان معتقدند که Socona archaeum Mirabile برای بقا به ارگانیسم دیگری وابسته است. با این حال، میزبان و سبک زندگی آن هنوز ناشناخته است
موجودات زنده برای زنده ماندن به مجموعه ای از فعالیت های بیولوژیکی از جمله تولید انرژی، تولید پروتئین و تولید مثل نیاز دارند. با این حال، درجه استقلال آنها می تواند متفاوت باشد. برخی از باکتری ها در طول تکامل آنقدر به میزبان خود وابسته شده اند که بسیاری از ژن های خود را از دست داده اند.
وابستگی یک موجود زنده به ارگانیسم دیگر برای بقا نیز در تکامل موجودات پیچیده تر نقش داشته است. به عنوان مثال، بر اساس نظریه پذیرفته شده همزیستی درون سلولی، میتوکندری از باکتری هایی که وارد سلول های یوکاریوتی اجدادی شده اند منشاء می گیرد. آنها اکنون بخشی از سلول های ما هستند، اما هنوز هم سلول های خود را دارند.
تورستن آلرز، زیست شناس مولکولی در دانشگاه ناتینگهام، می گوید که توانایی بازتولید و حفظ اطلاعات ژنتیکی معیار مهمی برای بررسی مرز بین زندگی و غیر حیات است. به گفته وی، این کشف نشان می دهد که یک سلول زنده چقدر می تواند ساده شود و هنوز مکانیسم های لازم برای تولید مثل خود را حفظ کند.
هنوز نمی توان با قاطعیت گفت که Socona Archaeum چقدر مستقل است یا دقیقاً چگونه زنده مانده است. تحقیقات آتی باید مشخص کند که ارگانیسم چگونه تولید مثل می کند، چگونه با میزبان خود تعامل می کند و آیا واقعاً می توان آن را یک سلول مستقل در نظر گرفت.
