کمبود نیرو در زمان برداشت تا افت منابع سفره‌های آبی در مستند «زعفران»
ابراهیم مختاری در گفتگو با خبرفری با بیان اینکه تمرکز در تولید فیلم زعفران بیشتر بر روی کشت و برداشت زعفران به صورت سنتی بوده است، افزود: سعی شد زعفران کار زعفران کار را با در نظر گرفتن جنبه های سازگاری با طبیعت به تصویر بکشیم.
به گفته مختاری، این سازگاری نوعی رفتار نسبت به آب، خاک و هوا است که به آنها امکان می دهد در این نقطه جغرافیایی بدون آسیب رساندن به خاک و هدر رفتن آب، محصول زعفران مرغوب را تهیه کنند.
به گفته این فیلمساز، بزرگترین مشکل زعفران کاران آن زمان که هنوز هم وجود دارد، کمبود انرژی در زمان رسیدن گل زعفران بود و همه زعفران های یک مزرعه باید در مدت زمان کوتاهی، گاهی کمتر از یک هفته، چیده شود. اگر چند مزرعه در یک هفته و ۱۰ روز شکوفا می شد، باید نیروی زیادی در محل حضور داشت تا در آن مدت کوتاه گل ها را بچیند.
وی افزود: این بار هنگام پرکردن گل ها و برداشتن پرچم یا زعفران از روی گل تقریباً ترد شد، زیرا گل ها باید حدود ۳ تا ۵ روز دیگر پر شوند وگرنه پوسیده می شوند.
مختاری تاکید کرد: امروزه کشاورزان اقوام و آشنایان خود را برای کمک به خانواده زعفران کار می آورند اما این کافی نیست و همکاری همسایه ها و بعضاً کارگران روزمزد برای رفع مشکل ضروری است.
وی با بیان اینکه زعفران در شرایط خاص دارای عطر، بو و خواص خاص خود است که چندان گسترده و جامع نیست، ادامه داد: محدودیت جغرافیایی باعث محدود شدن محصول می شود و این با خواص متنوع و کمیاب زعفران که آن را منحصر به فرد می کند جبران می شود. ترکیب این دو ویژگی باعث افزایش تقاضا برای زعفران خالص و گرانی زعفران می شود.
این مستندساز معتقد است موضوعی که امروزه می توان به آن پرداخت، تغییر سطح گرمایش زمین است که منجر به جابه جایی مزارع مناسب برای کشت زعفران می شود. یعنی مزرعه زعفران فعلی دیگر جای مناسبی برای کشت زعفران نیست و باید زعفران را کمی بالاتر یا عمیق تر کاشت.
وی با بیان اینکه شخصاً نمی دانستم میزان سالانه این مهاجرت یا تغییر اندازه گیری شده است یا خیر، افزود: نکته دیگر کاهش سفره های زیرزمینی است. کاهش میزان آب بر میزان کشت زعفران تأثیر منفی دارد. خوشبختانه برخی از قنات های ابده همچنان به بهره برداری می رسد و امیدواریم وزارت نیرو جلوی چاه هایی که به سطح آب قنات ها آسیب می زند را بگیرد.
