جوانان امروز از والدین خود در سنین مشابه بیمارتر هستند
دیجیاتو: برای چندین دهه، افزایش چشمگیر امید به زندگی در قرن بیستم منجر به این تصور شد که نسل های جدیدتر زندگی طولانی تر و سالم تری خواهند داشت. اما یک مطالعه جدید در بریتانیا این فرضیه خوش بینانه را به چالش کشیده است. یافتههای محققان نشان میدهد که نسلهای جوان نشانههای واضحی از سلامت جسمی و روانی ضعیفتر را نسبت به نسلهای قبلی خود در همان سن نشان میدهند. پدیده نگران کننده ای که دانشمندان آن را «انحراف سلامت نسل» نامیده اند.
این تحقیق گسترده که توسط محققان دانشگاه کالج لندن (UCL)، کینگز کالج لندن و دانشگاه آکسفورد انجام شده است، وضعیت سلامت جسمی و روانی دهها هزار بریتانیایی را که بین سالهای 1946 تا 2002 در مراحل مشابه زندگی متولد شدهاند، مقایسه و تحلیل کرده است.
نتایج تجزیه و تحلیل نشان داد که در بسیاری از بیماری ها و اختلالات به ویژه چاقی، دیابت و مشکلات سلامت روان، نسل های جدید وضعیت بسیار بدتری نسبت به نسل های قبلی خود در همان گروه سنی دارند. این روند پسرفت در زمینه چاقی مفرط و اختلالات روانی به صورت مستمر و پایدار مشاهده شده است. همچنین با مقایسه نسل X با نسل قبل از خود یعنی بیبی بومرها، افزایش ملموس و هشداردهنده در میزان دیابت به وضوح ردیابی شد.
یکی از فرضیه های اولیه برای توجیه چنین تفاوت هایی، پیشرفت علم پزشکی، افزایش غربالگری ها و تشخیص دقیق تر در سال های اخیر بود. با این حال، محققان تاکید می کنند که این فرضیه به تنهایی نمی تواند ابعاد این انحراف سلامت نسلی را توضیح دهد.
آنها به دو دلیل کلیدی اشاره می کنند: 1. چاقی یک شاخص فیزیکی و عینی است و شناسایی آن به تشخیص های پزشکی پیچیده بستگی ندارد. 2. میزان بالای دیابت نیز با استفاده از معیارهای بیولوژیکی کاملاً عینی و دقیق اندازه گیری شده است.
در زمینه سلامت روان، مقایسههایی بر اساس گزارشهای خود افراد از علائم افسردگی و اضطراب و با استفاده از روشهای علمی استاندارد انجام شده است تا ارزیابی منصفانه و دقیق بین نسلهای مختلف امکانپذیر باشد.
محققان می گویند که برای درک دقیق تر عوامل این روند به داده های بیشتری نیاز است، اما آنها معتقدند که این فرسایش سلامت نسل ها به احتمال زیاد تحت تأثیر قرار گرفتن در معرض عوامل خطر محیطی و اجتماعی است. عواملی مانند رژیم های غذایی ناسالم (غذاهای فرآوری شده) و کاهش شدید فعالیت بدنی روزانه. نکته مهم در اینجا این است که بیشتر این عوامل خطر قابل پیشگیری هستند.
محققان هشدار می دهند که این روند انحراف سلامت نسلی می تواند پیامدهای بسیار سنگینی برای سیاست های عمومی و برنامه های کلان سلامت داشته باشد. با افزایش تعداد افرادی که از سنین جوانی به بیماری های مزمن و طولانی مدت مبتلا هستند، دولت ها و سیستم های اقتصادی برای حمایت از این بیماران به سرمایه گذاری های بسیار بیشتری نیاز خواهند داشت.
این بحران زمانی که آن را در کنار پدیده پیری جمعیت قرار دهیم ابعاد ترسناک تری به خود می گیرد. بر اساس تحقیقات انجام شده بر روی جمعیت سالخورده اروپا، انتظار می رود تا سال 2050 تقریباً یک سوم از کل جمعیت اتحادیه اروپا 65 سال یا بیشتر باشند. حال تصور کنید این جمعیت سالمند یکی از نسل هایی است که به دلیل کاهش سلامت و بیماری های مزمن از سنین پایین وارد دوران سالمندی شده است.
