تمرین ژاپن با ۱۰۰ بچه مدرسهای برای حذف برزیل
به گزارش افق میهن، سال ها پیش سه بازیکن تیم ملی ژاپن در یک چالش نمادین مقابل 100 شاگرد قرار گرفتند و با وجود برتری عجیب عددی حریف، توانستند با پاس های دقیق و حرکات هوشمندانه توپ را در دستان خود نگه دارند. اکنون بسیاری بر این باورند که همین فلسفه تاکتیکی می تواند سلاح ژاپن برای حذف برزیل باشد.
در آن ویدئو، هوتارو یاماگوچی، هیروشی کیوتاکه و یوسوکه ایدگوچی در مقابل 100 کودک در یک زمین استاندارد فوتبال بازی می کنند. در نگاه اول این مسابقه بیشتر شبیه شوخی است اما با کمی دقت بیشتر نکته مهمی فاش می شود. بچه ها همگی به سمت توپ می شتابند و سه بازیکن حرفه ای با تغییر سریع جهت بازی توپ را به طرف مقابل حرکت می دهند. جایی که یکی از آنها همیشه بدون مزاحمت توپ را می گیرد.
بیشتر بخوانید:
رونالدو، دومین بازیکن قرن با بیشترین آفساید!
چگونه دختر سرمربی نروژ به «عزیز جام جهانی» تبدیل شد.
هرچند بچه ها از نظر تاکتیکی باتجربه نیستند، اما همین اصل ساده را می توان در سبک بازی امروز تیم ملی ژاپن دید. ژاپن با سیستم 3-4-3 بازی می کند و در هنگام حمله عملا پنج بازیکن را در خط مقدم قرار می دهد. این ترتیب باعث می شود همیشه یک بازیکن آزاد در سمت مقابل زمین یا پشت مدافعان حریف وجود داشته باشد. بازیکنی که ناگهان با تغییر مسیر سریع فرصت گلزنی پیدا می کند.
یکی دیگر از ویژگی های مهم تیم ژاپنی استفاده متفاوت از مدافعان کناری است. بر خلاف بسیاری از تیم ها که فقط برای پاس دادن از کناره ها یا حضور در کناره ها مدافع کناری دارند تیر مهاجم دوم، بازیکنانی مانند Ritsu Doan و Kito Nakamura توانایی حرکت در داخل زمین، شوت زدن و پاسهای مورب را دارند. ناکامورا به همین ترتیب مقابل هلند گلزنی کرد و نشان داد که ژاپن تنها به پاس های مستقیم از جناحین وابسته نیست.
نمونه ای از این سبک بازی در دیدار ژاپن و سوئد به خوبی دیده شد. دایچی کامادا به سمت چپ زمین حرکت کرد و توپ را به یوکیناری سوگاوارا داد. اگرچه این حمله منجر به گل نشد اما لحظاتی بعد توپ دوباره به آئو تاناکا رسید و با تغییر جهت سریع بار دیگر کامادا در سمت مقابل صاحب موقعیت شد. این دقیقا همان الگویی است که ژاپن بارها تکرار می کند. بازیکن آزاد را در بال دور از توپ پیدا کنید.
این سبک بازی می تواند نقطه ضعف اصلی برزیل را هدف قرار دهد. ضعف فعلی سلسائو در پست مدافعان کناری است. «دانیلو» در پایان این جام 35 ساله می شود و دیگر سرعت و تحرک سال های گذشته را ندارد. در سمت چپ، «داگلاس سانتوس» هرگز در سطح بهترین مدافعان جهان نبوده است. از طرفی مدافعان میانی برزیل یعنی مارکینیوس و گابریل همچنان قدرت بالایی دارند و مبارزه مستقیم با آنها کار راحتی نیست. بنابراین منطقی ترین راه ژاپن دور زدن این دو مدافع و حمله از فضاهای کناری خواهد بود.
سوال مهم این است که کارلو آنچلوتی چگونه برای مهار این تاکتیک برنامه ریزی خواهد کرد. بسیاری از تیم ها یک هافبک را به خط دفاعی اضافه می کنند تا یک ترکیب دفاعی پنج نفره برای رویارویی با ژاپن تشکیل دهند. همان کاری که هالند با عقب نشینی «فرانکی دی یونگ» انجام داد، اما معلوم نیست «کاسمیرو» چنین نقشی را بر عهده بگیرد یا برزیل راه حل دیگری در سر دارد.
دیدار ژاپن و برزیل تنها یک بازی حذفی نیست، بلکه می تواند نقطه عطفی در تاریخ جام جهانی باشد. فوتبال جهان سال هاست که در انحصار قدرت های سنتی اروپا و آمریکای جنوبی است، اما ژاپن همیشه به عنوان تیمی با زیرساخت قوی، نظم تاکتیکی و کیفیت فنی بالا شناخته می شود. با این حال این کشور هرگز موفق به قهرمانی در مرحله حذفی جام جهانی نشده است.
اگر ژاپن بتواند برزیل، پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی را حذف کند، نه تنها بزرگترین موفقیت تاریخ فوتبال این کشور خواهد بود، بلکه شاید ثابت کند که با تاکتیک، هماهنگی و بازی تیمی می توان حتی بر بزرگترین قدرت های فوتبال جهان نیز غلبه کرد.
