شام دونفره علیه دیابت: غذا خوردن با کسی که دوستش دارید قند خون را کاهش میدهد
آیا وجود یک شریک عاشقانه می تواند روش متابولیسم بدن شما را تغییر دهد؟ پاسخ محققان مثبت است.
یک مطالعه بالینی جدید نشان می دهد که خوردن وعده های غذایی با شریک زندگی نه تنها از افزایش ناگهانی قند خون جلوگیری می کند، بلکه سرعت بازگشت گلوکز به سطوح طبیعی را نیز افزایش می دهد.
این تحقیق که در مجله معتبر “Scientific Advances” منتشر شده است، تحت نظارت تیمی از دانشمندان دانشگاه عبری اورشلیم و مرکز پزشکی شبا انجام شده است.
نتایج این مطالعه علمی نشان می دهد که تعاملات عاطفی و اجتماعی بر اساسی ترین فرآیندهای بیولوژیکی انسان از جمله تنظیم متابولیسم تأثیر محسوس و فیزیکی دارد.
پروفسور شیر آتزیل، از گروه روانشناسی دانشگاه عبری اورشلیم و سرپرست این پروژه، مفهوم علمی این مکانیسم را «فیزیولوژی اجتماعی» نامید.
وی در این رابطه می گوید: نقش اطرافیان ما در زندگی ما تنها آرامش دادن به ما در هنگام غم نیست، ما در واقع برای مدیریت اساسی ترین کارکردهای بیولوژیکی بدن خود به یکدیگر وابسته هستیم، فرآیندهایی که تا کنون معمولاً مستقل از زمینه های اجتماعی در نظر گرفته می شدند.
آزمایش بر روی ۳۳۹ بزرگسال: شبیه سازی محیط خانه
محققان ۳۳۹ فرد بزرگسال را در قالب زوج هایی که حداقل ۹ ماه در یک رابطه عاشقانه با هم بودند مورد بررسی قرار دادند.
افرادی که سابقه بیماری های زمینه ای یا اختلالات قند خون داشتند از روند آزمایش حذف شدند تا نتایج کاملاً به واکنش طبیعی بدن متکی باشد.
برای کاهش استرس و ثبت دقیق داده ها، محیط آزمایشگاه به گونه ای طراحی شد که شبیه یک اتاق نشیمن خانگی با نور طبیعی، مبل و فرش باشد.
شرکت کنندگان در طول یک روز، دو بار و در شرایط مختلف، یک بار به تنهایی و یک بار با شریک زندگی با سه چالش فیزیولوژیکی مواجه شدند: مصرف کربوهیدرات، قرار گرفتن در معرض سرما و یک محرک استرس زا.
در آزمایش قند خون، شرکت کنندگان ۵۰ گرم کربوهیدرات استاندارد (معادل یک سیب زمینی متوسط یا یک فنجان برنج) مصرف کردند. نتایج نشان داد که حضور شریک جنسی باعث میشود منحنی افزایش قند خون بعد از خوردن غذا ملایمتر شود و سطح قند خیلی سریعتر به سطح اولیه بازگردد.
الگوی مشابهی نیز در تست سرما در ۱۲ درجه سانتیگراد و تست شوک الکتریکی خفیف مشاهده شد. بدن داوطلبان در حضور شریک زندگی خود نوسانات دمایی کمتری را تجربه کرد و سازگاری سیستم عصبی با استرس با کارایی بهتری انجام شد.
دیدگاهی جدید در مورد کنترل دیابت و ارزیابی های پزشکی
افزایش نگران کننده آمار دیابت و چاقی، مدیریت قند خون را به یکی از مهم ترین چالش های سیستم های بهداشتی در سراسر جهان تبدیل کرده است.
به گفته محققان، شناسایی نقش حضور عاطفی در تثبیت متابولیسم می تواند دریچه های جدیدی را در درمان های کمکی و توصیه های مراقبتی بگشاید.
پروفسور آتزیل با تاکید بر اینکه این یافته ها حتی می تواند روش استاندارد تست های تشخیصی در مراکز درمانی را نیز تغییر دهد، می گوید: اگر فردی برای آزمایش تحمل گلوکز به کلینیک مراجعه کند، وجود یا عدم وجود شریک زندگی می تواند متغیرهای بیولوژیکی را تحت تاثیر قرار دهد؛ عاملی که در پروتکل های فعلی مورد توجه قرار نمی گیرد، اما به وضوح بر کارایی ایزوستاز تاثیر می گذارد.
یک مطالعه اخیر توسط مونیا ماشاله، محقق فلسطینی ساکن اسرائیل و دکتر شای فوکس انجام شد.
محققان بر این باورند که گام بعدی تحقیق باید بر روی تفاوت های فردی متمرکز شود. برای روشن شدن اینکه چرا برخی افراد از نزدیکی فیزیکی و عاطفی بیشتر از نظر بیولوژیکی سود می برند، در حالی که دیگران ممکن است تأثیر کمتری داشته باشند.
منبع: یورونیوز
