نئاندرتالها ۵۹ هزار سال پیش پوسیدگی دندان را درمان میکردند
زومیت: دانشمندان شواهدی پیدا کردهاند که نشان میدهد نئاندرتالها هزاران سال قبل از ظهور تمدنهای بشری نوعی درمان اولیه دندانپزشکی را انجام میدادند.
بررسی یک دندان 59000 ساله نئاندرتال نشان می دهد که این انسان های باستانی ممکن است عمدا دندان را سوراخ کرده باشند تا درد ناشی از پوسیدگی را کاهش دهند. کشفی که قدیمی ترین شواهد شناخته شده از دندانپزشکی بدوی را به حدود 45000 سال پیش می برد و تصویر پیچیده تری از توانایی های ذهنی نئاندرتال ها ارائه می دهد.
به گزارش نیوساینتیست، یک دندان باستانی در درب غاری در کوه های آلتای در جنوب غربی سیبری روسیه کشف شد. منطقه ای که نئاندرتال ها حدود 70000 سال پیش پس از مهاجرت از اروپا در آن ساکن شدند. نئاندرتال ها گروهی از انسان های باستانی بودند که تا حدود 40000 سال پیش در بخش هایی از اروپا و آسیا زندگی می کردند و نزدیک ترین خویشاوندان منقرض شده انسان امروزی هستند.
دندان کشف شده دومین مولر فک پایین است و علائم واضحی از پوسیدگی شدید و دخالت انسان دارد. در مرکز آن، یک حفره نامنظم دیده می شود که تا پالپ یا قسمت نرم داخلی دندان، جایی که اعصاب و عروق خونی قرار دارند، ادامه می یابد.
بررسی ها نشان می دهد که این حفره بر اثر شکستگی طبیعی ایجاد نشده، بلکه عمدا با ابزار سنگی تیز تراشیده و سوراخ شده است. آثار چرخش ابزار بر روی دیوارههای داخلی حفره نیز این احتمال را تقویت میکند که نئاندرتالها تلاش میکردند منبع درد را از بین ببرند.
در ابتدا تصور می شد که این دندان پس از مرگ شکسته شده است، اما مطالعات میکروسکوپی و تصویربرداری پیشرفته نشانه های واضحی از مداخله انسان را نشان داد. همچنین خراش هایی روی دندان ها دیده می شد که احتمالاً ناشی از استفاده مکرر از خلال دندان بوده است.
پیش از این، قدیمی ترین شواهد درمان دندان حدود 14000 سال پیش بود و متعلق به مردی خردمند در ایتالیا بود، جایی که فقط خراش هایی روی پوسیدگی دیده می شد. اما در نمونه جدید، ابزار تا نزدیکی عصب دندان پیش رفته است.
نکته مهم این است که لبه های حفره صاف و صیقلی باشد. موضوعی که نشان می دهد فرد پس از دریافت درمان برای مدت قابل توجهی به استفاده از دندان ها برای جویدن ادامه داده است. این امر احتمال موفقیت نسبی درمان در کاهش درد را تقویت می کند.
برای آزمایش این فرضیه، محققان ابزارهای سنگی بازسازی شده را روی دندان های انسان مدرن آزمایش کردند و توانستند حفره های مشابهی را در حدود 50 دقیقه ایجاد کنند. این آزمایش نشان داد که انجام چنین کاری به دقت و مهارت زیادی نیاز دارد.
سوراخ کردن دندان بدون بیهوشی، حتی نزدیک به عصب، احتمالاً باعث درد بسیار شدید می شود. با این حال، تخریب پالپ آسیب دیده می تواند باعث مرگ عصبی و کاهش درد مزمن شود.
البته برخی از محققان تاکید می کنند که این اقدام نئاندرتال ها را نباید با دندانپزشکی پیشرفته امروزی یکی دانست. آنها معتقدند که نئاندرتال ها احتمالاً هیچ دانش پزشکی واقعی یا درک علمی از ساختار دندان، عفونت و باکتری ها نداشتند، اما در طول زمان تجربه کرده بودند که دستکاری یا تخلیه بخشی از دندان آسیب دیده می تواند درد را کاهش دهد. به همین دلیل، برخی از دانشمندان ترجیح می دهند به جای دندانپزشکی، از اصطلاح «دندانپزشکی» استفاده کنند. به معنای نوعی تلاش بدوی اما آگاهانه و هدفمند برای کاهش درد و درمان آسیب دندان، بدون دانش پزشکی مدرن است.
