بازارهای سهام چه خبر است؟ ترمز اضطراری کشیده شد؟

افق میهنی –

مجموعه ای از داده های جدید منتشر شده از آمریکا تا آسیا تصویر روشنی از تغییر ناگهانی در محیط مالی جهان را نشان می دهد. تغییری که معامله گران آن را «ورود رسمی به فاز ترس» توصیف می کنند. شاخص تمایل مصرف کننده دانشگاه میشیگان کاهش یافته است، صندوق های سرمایه گذاری با خروج سریع سرمایه مواجه شده اند و بازارهای سهام آسیا اولین واکنش منفی گسترده خود را نشان داده اند. مجموعه ای از نشانه ها که در کنار هم ما را به یاد آغاز چرخه های پرتنش بازار در دهه های گذشته می اندازد.

در آمریکا، جایی که مصرف کننده همیشه نقش “سوخت موتور رشد” را بازی می کند، انتشار نظرسنجی دانشگاه میشیگان زنگ خطر را به صدا درآورده است. شاخص احساسات از محدوده خوش‌بینی فاصله گرفته و به سطحی رسیده است که مورخان آن را «سیگنال خستگی» می‌نامند. وضعیتی که معمولاً چند ماه قبل از سقوط گسترده بازار رخ می دهد. اقتصاددانان در میشیگان می گویند که کاهش اخیر بیش از آنکه واکنشی به اخبار باشد، یک “فرسایش اعتماد” است. همان چیزی که در بحران ۲۰۰۸ و آغاز همه گیری ۲۰۲۰ دیده شد.

در همان زمان، صندوق های سرمایه گذاری سهام در آمریکا شاهد خروج سرمایه کم سابقه ای بوده اند. خروجی ای که مدیران صندوق آن را «رفتار تدافعی» می دانند. بسیاری از سرمایه گذاران خرد دارایی های خود را ظرف یک هفته نقد کرده اند و جریان پول به صندوق های شاخص تقریبا متوقف شده است. یکی از تحلیلگران وال استریت در یک مصاحبه داخلی گفت: “بازار هنوز سقوط نکرده است، اما رفتار سرمایه گذاران به ما می گوید که ترس زودتر از سقوط خواهد آمد.”

این فضا به سرعت به شرق آسیا منتقل شد. بورس های بزرگ در منطقه – از توکیو و شانگهای تا هنگ کنگ – اولین زیان واکنشی خود را ثبت کردند و بازارهای آسیایی میلیاردها دلار را در یک روز از دست دادند. معامله گران آسیایی می گویند آنچه امروز می بینند بیشتر شبیه “فروش پیشگیرانه” است تا یک اصلاح طبیعی قیمت. شرکت های فناوری بیشترین ضربه را خورده اند. همان الگویی که در دوره های پرتنش دهه ۹۰ و سال های پس از ترکیدن حباب دات کام مشاهده شد.

با مقایسه داده های فعلی با چرخه های تاریخی، برخی از اقتصاددانان می گویند که بازارها وارد مرحله ای شده اند که «سیگنال های ترس» بر داده های مالی غلبه کرده است. همین الگو معمولا در دوره های گذشته دیده شده است:

ابتدا افت اعتماد مصرف کننده، سپس خروج سرمایه از صندوق ها، سپس واکنش اولیه بازارهای سهام آسیایی و در نهایت – در صورت ادامه وضعیت – فشرده سازی شدید نقدینگی در بازارهای جهانی.

اگرچه قضاوت درباره تکرار چرخه های بزرگ گذشته خیلی زود است، اما سرعت گسترش ترس در بازارهای مختلف نشان می دهد که معامله گران هوشیارتر و حساس تر به آینده شده اند. در لحظه ای که اقتصاد جهان با شوک های انرژی، فشار تورمی و عدم اطمینان ژئوپلیتیک دست و پنجه نرم می کند، کوچکترین انگیزه می تواند این روند را تقویت کند.

بازارها هنوز سقوط نکرده اند، اما همه چیز شروع به شبیه شدن به روزهایی می کند که در تاریخ بازار با یک نام شناخته می شود: “شروع فاز ترس”.