شهابسنگی که روی سقف خانهای در نیوجرسی افتاد، کپسول زمان حیات از آب درآمد
یک صخره فضایی که دو سال پیش پشت بام خانه ای در نیوجرسی را شکافت، دانشمندان را به سرنخ های جدیدی در مورد منشا حیات سوق داد.
یک صخره فضایی که در سال 2024 از آسمان نیوجرسی عبور کرد و سقف یک خانه را شکافت، اکنون دانشمندان را به سرنخ های جدیدی در مورد منشاء حیات روی زمین هدایت کرده است. این شهاب سنگ که از یک سیارک نمکی و آبکی به وجود آمده است، حاوی ترکیبات آلی و اسیدهای آمینه است که احتمالاً در شکل گیری حیات در زمین اولیه نقش داشته اند.
در یکی از روزهای گرم جولای 2024، حوالی ساعت دو بعد از ظهر، صدایی شبیه به انفجار آسمان نیویورک را تکان داد. منبع این صدا یک سنگ فضایی به اندازه یک چمدان بزرگ با وزنی در حدود 50 کیلوگرم بود که با سرعتی سرسام آور از جو زمین می گذشت. پس از یک سفر وحشتناک در ساحل شرقی ایالات متحده، شهاب سنگ در نهایت به خانه ای در هیلزبورو، نیوجرسی برخورد کرد و از سقف اتاق خواب عبور کرد.
اما چیزی که این تصادف را از هزاران تصادف مشابه متمایز کرد، واکنش سریع و هوشمندانه صاحب خانه بود. با توجه به بوی تند گوگرد از قطعات سنگی، به جای لمس دستکش دستکش ها را پوشید و قطعات را با احتیاط در ظروف شیشه ای جمع کرد. این کار ساده کلید یک کشف بزرگ علمی شد.
پیتر ینیسکنز، محقق اصلی این پروژه از موسسه SETI و مرکز تحقیقات ایمز ناسا، گفت: “اگر صاحب خانه با دست های خالی سنگ را لمس می کرد، روغن و رطوبت دست او می توانست برای همیشه آن را آلوده کند.” اما او دقیقا میدانست چه باید بکند و این سنگ را به یکی از دست نخوردهترین نمونههای کشف شده تبدیل کرد.»
پس از جمع آوری قطعات، دانشمندان به بررسی دقیق سنگ پرداختند. نتیجه شگفت انگیز بود. این شهاب سنگ که اکنون به عنوان “شهاب سنگ هیلزبورو” شناخته می شود، یک تکه سنگ معمولی نبود، بلکه یک گنج علمی بود.
به گزارش اسپیس دات کام، محققان ترکیبات آلی پیچیده، اسیدهای آمینه (که بلوک های سازنده پروتئین ها هستند) و نشانه هایی از واکنش های شیمیایی بین مواد معدنی و مولکول های آلی را در سنگ فضایی پیدا کردند. این ترکیبات همان موادی هستند که در نظریه های پیدایش حیات روی زمین نقش اساسی دارند.
شهاب سنگ هیلزبورو متعلق به دسته ای از شهاب سنگ ها به نام «کندریت های کربنی» است. این سنگ ها از قدیمی ترین مواد منظومه شمسی هستند و حاوی اطلاعات زیادی درباره روزهای اولیه شکل گیری سیارات هستند. اما چیزی که این شهاب سنگ را خاص می کند ترکیب عجیب آن است.
سنگ از یک طرف دارای ویژگی های سنگ های CM2 است که معمولاً از سیارک های خشک می آیند، اما از طرف دیگر آثاری از تغییرات ناشی از آب را نشان می دهد که بیشتر شبیه سنگ های CM1 است. به همین دلیل، دانشمندان آن را در دسته جدید CM1/2 قرار دادند که تنها دو نمونه از آن در زمین یافت شده است.
جالب ترین یافته وجود تکه های کوچک نمک در میان سنگ ها بود. این بدان معنی است که سیارک مادری که سنگ از آن جدا شده است، زمانی حاوی آب مایع بوده است. دانشمندان بر این باورند که سنگ از سطح سیارک پرتاب شده است، جایی که آب شور در گذشته های دور جمع شده و بعداً تبخیر شده است. این آب های شور شرایط شیمیایی خاصی را ایجاد کردند که به تولید ترکیبات آلی و اسیدهای آمینه موجود در سنگ کمک کرد.
یافته اخیر یکی از نظریه های مهم در مورد منشاء حیات را تقویت می کند. بر اساس این نظریه، مواد خام حیات نه در خود زمین، بلکه در محیط های آبی سیارک ها شکل گرفته و سپس توسط شهاب سنگ هایی مانند هیلزبورو به زمین آورده شده است. به عبارت دیگر، این سنگ فضایی یک کپسول زمانی است که می تواند به ما بگوید که چگونه و کجا اجزای سازنده حیات ساخته شده اند.
داستان فقط به آنچه درون سنگ است ختم نمی شود. دانشمندان با کمک فیلم های ضبط شده توسط دوربین های مدار بسته، دوربین های زنگ در و حتی رادار هواشناسی فرودگاه نیوآرک موفق به بازسازی مسیر دقیق این سنگ در آسمان شدند.
دانشمندان دریافتند که این سنگ از کمربند داخلی سیارک آمده است. نکته جالب این است که سیارک مادر این شهاب سنگ احتمالا همان سیارکی است که فضاپیمای «لوسی» ناسا از کنار آن عبور کرده است. به این ترتیب می توان گفت که ناسا از کنار سیارکی گذشت که یکی از قطعات آن بعداً به خانه ای در نیوجرسی برخورد کرد.
این تحقیق در مجله Science Advances منتشر شده است.
منبع: زومیت
