علم پشت شادی هواداران: تماشای ورزش محبوب به سلامت روان شما کمک میکند
زومیت: مهم نیست که در ورزشگاه تماشاگر باشید یا از خانه تماشا کنید. علاقه به ورزش با رضایت بیشتر از زندگی، افسردگی کمتر و احساس تنهایی کمتر همراه است.
تماشای مسابقات ورزشی، چه جام جهانی، چه المپیک یا تیم فوتبال مورد علاقه تان، تجربه ای پر فراز و نشیب است. اگر تیم شما برنده شود، سرخوشی وصف ناپذیری به سراغ شما خواهد آمد و اگر ببازد، در حالتی غمگین و با اضطراب و تنش تمام راه خواهید بود.
خبر خوب این است که در مجموع، حمایت از تیم های ورزشی یک تجربه مثبت است. تحقیقات نشان داده است افرادی که رویدادهای ورزشی را تماشا می کنند از سلامت روانی بالاتری نسبت به دیگران برخوردارند و احتمالاً این رابطه با ابعاد اجتماعی تماشای ورزش گره خورده است.
واژه رفاه در اینجا به وضعیت روانی فرد اشاره دارد. یعنی چقدر احساس خوبی دارد. افراد با رفاه روانی بالاتر معمولاً از سلامت جسمانی بهتری برخوردار هستند و عمر طولانی تری دارند.
به گزارش The Conversation، مطالعه ای که توسط محققان دانشگاه آنگلیا راسکین به رهبری هلن کیز انجام شد، داده های 7209 بزرگسال 16 تا 85 ساله ساکن انگلستان را بررسی کرد. این افراد در نظرسنجی مشارکت (ابتکار ملی به سفارش دولت بریتانیا) شرکت کرده بودند.
نتایج نشان داد کسانی که در طول سال گذشته حداقل یک بار در یک رویداد ورزشی زنده شرکت کرده اند، از زندگی رضایت بیشتری دارند، زندگی خود را معنادارتر می بینند و کمتر احساس تنهایی می کنند. یافته ها با سایر تحقیقات همخوانی دارد. در میان مطالعاتی که نشان داده است افرادی که حداقل سالی یک بار به صورت حضوری به تماشای ورزش می پردازند، علائم افسردگی کمتری دارند.
اگر نمی توانید در رویدادهای زنده شرکت کنید، تماشای ورزش از طریق تلویزیون یا اینترنت نیز می تواند مفید باشد. تحقیقات نشان داده است که این دسته از بینندگان نیز علائم افسردگی کمتری دارند و هر چه تعداد دفعات تماشای آن ها بیشتر باشد، احتمال افسردگی کاهش می یابد. علاوه بر این، صرف نظر از اینکه ورزش را حضوری، تلویزیونی یا آنلاین تماشا میکنید، این افراد نسبت به افرادی که اصلاً ورزش را تماشا نمیکنند، رضایت بیشتری از زندگی دارند.
البته یادآوری این نکته روششناختی ضروری است: نمیتوان با قطعیت مشخص کرد که کدام عامل بین هواداری ورزشی و سلامت روان بر دیگری تأثیر میگذارد یا اینکه هر دو تحت تأثیر عامل سومی (مانند سطح درآمد یا گستردگی شبکه دوستی) هستند. با این حال، تئوری هویت اجتماعی و تحقیقات تصویربرداری مغز نشان می دهد که به احتمال زیاد تماشای ورزش به جای سایر متغیرها، عامل اصلی در بهبود رفاه است.
تأثیر مثبت تماشای ورزش به احتمال زیاد ریشه در هویت اجتماعی دارد. انسان ها به طور طبیعی به دنبال گسترش ارتباطات خود هستند و این ارتباط را از طریق شکل گیری روابط درون گروهی، یعنی افرادی که با آنها مشترک هستیم، دنبال می کنند.
روابط درون گروهی با چنین افرادی بخشی از هویت ما و منبع حمایت اجتماعی و عاطفی ما است. هواداران یک تیم ورزشی نمونه بارز چنین گروه هایی هستند. تحقیقات نشان داده است کسانی که بیشتر با تیم مورد علاقه خود همذات پنداری می کنند، حمایت عاطفی بیشتری از طرفداران دیگر دارند و در نتیجه رضایت بیشتری از زندگی دارند.
اما هنگامی که تیم محبوب شکست می خورد، هواداران تمایل دارند از آن فاصله روانی بگیرند تا از پیامدهای منفی اجتماعی و روانی جلوگیری کنند. پدیده ای به نام “شکست انعکاسی”؛ این به معنای حفظ فاصله روانی از فرد، گروه یا تیمی است که شکست خورده است.
نقش فرآیندهای اجتماعی در این رابطه توسط یک مطالعه ژاپنی با کمک تصویربرداری مغز نشان داده شده است. در این تحقیق مشخص شد زمانی که افراد ورزش محبوبی مانند بیس بال را تماشا می کردند، نواحی مغزی مرتبط با پاداش روانی (همان احساس خوب) در آنها فعالتر بود. اما وقتی آنها ورزش کمتر محبوبی مانند گلف را تماشا کردند این اتفاق نیفتاد.
بنابراین، مزایای اجتماعی تماشای ورزش لزوماً محدود به حضور فیزیکی در ورزشگاه نیست. بودن در کنار ورزشکاران مورد علاقه خود، چه از پشت صفحه اصلی و چه در شلوغی استادیوم، می تواند همان حس اجتماعی و مزایای روانی را ارائه دهد. بنابراین، چه طرفدار خانه باشید و چه طرفدار ورزشگاه، فراز و نشیب های هواداری را با آگاهی از این امر که تا زمانی که تجربه را با دیگران به اشتراک می گذارید، برای سلامتی شما نیز مفید است.
