«لطفا پلوتو را دوباره سیاره کنید»؛ درخواست کودک ۱۰ ساله واکنش مدیر ناسا را برانگیخت
زومیت: نامه تکان دهنده یک پسر ۱۰ ساله به ناسا، بار دیگر بحث علمی پیرامون مکان جنجالی پلوتون را به بالای اخبار بازگرداند. جرد آیزاکمن، مدیر ناسا در پاسخی کوتاه به این درخواست برای بررسی مجدد وضعیت پلوتو صحبت کرده است.
Kayla Polkinghorne، دختر ۱۰ ساله ای که مجذوب دنیای بی کران ستارگان شده است، نامه خود را با یک درخواست ساده اما عمیق آغاز کرد: “لطفا دوباره پلوتون را یک سیاره بسازید. “من واقعاً می خواهم پلوتون دوباره یک سیاره شود.” این پیام کوتاه و صادقانه واکنش جرد ایزاکمن را برانگیخت و بحث های قدیمی را در مورد مکان این شیء دوردست بالا بازگرداند.
به گزارش IFLScience، نامه کایلا کوچولو که برای اولین بار در حساب کاربری «صفحه هواشناسی مایک» در شبکه اجتماعی X منتشر شد، علیرغم مختصر بودن، حاوی استدلال های جالبی است. کایلا در نامه خود سه دلیل اصلی برای بازگشت پلوتون مطرح کرده است:
اول اینکه پلوتو بخشی از منظومه شمسی ماست و سابقه سیاره بودن را دارد.
دوم، به عنوان یک سیاره کوتوله، شایسته تبدیل شدن به یک سیاره واقعی است.
و ثالثاً چنین اقدامی می تواند موجی از شادی را در بین مردم ایجاد کند.
دانش علمی یک کودک ۱۰ ساله در لایه های بعدی نامه به وضوح قابل مشاهده است. با ردیف کردن یک سری حقایق علمی، کایلا ثابت کرده است که بر خواص پلوتو تسلط دارد و موقعیت آن را در کمربند کویپر به درستی شناسایی کرده است. قسمت پایانی نامه با لحنی آگاهانه نوشته شده است:
شاید این تصمیم شما نیست، اما اگر اینطور است، لطفاً، لطفاً، لطفاً آن را یک سیاره بسازید. این من را بسیار بسیار خوشحال می کند. اگر نمی توانید آن را به یک سیاره واقعی تبدیل کنید، حداقل با چشمان یک سیاره به آن نگاه کنید.
سوال اصلی اینجاست که اگر بازگشت پلوتو تا این حد محبوب است، چرا ستاره شناسان از سال ۲۰۰۶ مسیر متفاوتی را در پیش گرفته اند؟ پاسخ این معما در تاریخچه کشف پلوتون نهفته است. در آغاز قرن بیستم، پرسیوال لوول، ستاره شناس برجسته آمریکایی، ادعا کرد که ناهماهنگی های مشاهده شده در مدار اورانوس و نپتون ناشی از کشش گرانشی یک سیاره ناشناخته در مرزهای منظومه شمسی است.
دوران طلایی پلوتون به عنوان نهمین سیاره در منظومه شمسی حتی به اندازه یک سال پلوتویی دوام نیاورد. در حالی که هر سال در این توده یخی معادل ۲۴۸ سال زمینی است، پلوتو تنها ۷۶ سال پس از کشف آن در ۲۴ آگوست ۲۰۰۶ به وضعیت سیاره کوتوله تنزل یافت. این تصمیم که هنوز هم مخالفان سرسختی دارد، به دلیل کشف اشیای مشابه مانند اریس، هائومیا، ماکی ماکی و سرس در سال های اخیر گرفته شد. اخترشناسان با مشاهده این اجرام و سایر اجرام مانند گانگانگ و سدنا در کمربند کویپر مجبور به تجدید نظر در تعریف دقیق “سیاره” شدند.
اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) در نشست تاریخی خود سه معیار برای تعریف یک سیاره تعیین کرد:
پلوتون در معیار سوم شکست می خورد. زیرا مدار خود را با انبوهی از اجرام دیگر به اشتراک می گذارد و این همان چیزی است که آن را به عنوان یک سیاره کوتوله شناخته است، اگرچه دارای ویژگی های منحصر به فردی مانند پنج قمر است که بزرگترین آنها شارون است. قمری که تقریباً نصف اندازه خود پلوتون است. رابطه نزدیک پلوتون و شارون باعث شده است که در محافل علمی از آنها به عنوان یک سیاره دوگانه یاد شود.
در ۹ آوریل، جرد ایزاکمن در پاسخ به نامه کایلا نوشت: “کایلا، ما در حال بررسی این موضوع هستیم.” با این حال، همانطور که خود کایلا به درستی در نامه خود اشاره می کند، این در حیطه اختیارات آیزاکمن نیست و ستاره شناسان به استفاده از تعریف پذیرفته شده فعلی سیارات ادامه خواهند داد. حتی اگر این تعریف به این معنی باشد که پلوتون دیگر نمی تواند در “باشگاه سیارات” باشد.
