برگزاری هفتمین اجلاس کنوانسیون تهران در ایران برای پیگیری چالشهای دریای خزر
به گزارش خبرگزاری افق میهن و به نقل از احمدرضا لاهیجان زاده از پایگاه اطلاع رسانی دولت اظهار داشت: دریای خزر اکوسیستمی مشترک بین پنج کشور ساحلی است و بسیاری از مسائل و تغییرات آن از جمله تغییر سطح آب، آلودگی، زیستگاه ها و منابع زنده ماهیت فرامرزی دارد و به همین دلیل مدیریت آن نیازمند همکاری مستمر و هماهنگ بین کشورهای ساحلی است.
وی افزود: یکی از موضوعات مهمی که امروز باید با رویکرد علمی و فنی مورد توجه قرار گیرد، روند کاهش سطح آب خزر و پیامدهای احتمالی آن است. تغییر سطح آب می تواند ساختار و عملکرد زیستگاه های ساحلی و تالاب را تحت تاثیر قرار دهد و علاوه بر اثرات زیست محیطی، پیامدهایی برای فعالیت های اقتصادی، ماهیگیری، گردشگری، زیرساخت های ساحلی و معیشت جوامع وابسته به خزر داشته باشد.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: برای رویارویی با این روند ابتدا به پایش منظم و مشترک، تبادل داده های هیدرولوژیکی و اکولوژیکی، تقویت مطالعات علمی و استفاده از مدل های پیش بینی نیاز داریم تا بتوانیم ابعاد و اثرات تغییرات در دریای خزر را با دقت بیشتری ارزیابی کنیم و برای آن برنامه ریزی کنیم.
لاهیجان زاده با اشاره به اهمیت تنوع زیستی خزر تصریح کرد: حفاظت از گونه های مهم و ارزشمند این اکوسیستم از جمله فک خزری و ماهیان خاویاری نیازمند همکاری های فرامرزی است. زیرا زیستگاه، مسیرهای مهاجرت و عوامل تهدید کننده این گونه ها به مرزهای سیاسی کشورها محدود نمی شود. دریای خزر زیستگاه گونه های منحصر به فردی است و فشارهای ناشی از آلودگی، تخریب زیستگاه، بهره برداری و تغییرات اقلیمی می تواند وضعیت این گونه ها را تحت تاثیر قرار دهد.
وی تاکید کرد: در تصمیم گیری های مربوط به آینده دریای خزر علاوه بر حفاظت از تنوع زیستی، موضوع معیشت جوامع ساحلی نیز مورد توجه قرار گیرد. ماهیگیری، گردشگری و فعالیتهای اقتصادی مرتبط با اکوسیستم و منابع خزر برای بخشهایی از جوامع محلی حائز اهمیت است و سیاستهای حفاظت از محیط زیست زمانی میتواند مؤثر باشد که تابآوری اقتصادی و اجتماعی جوامع محلی نیز همزمان با حفاظت از اکوسیستم مورد توجه قرار گیرد.
معاون سازمان حفاظت محیط زیست کنترل آلودگی های فرامرزی را یکی دیگر از محورهای مهم همکاری خواند و گفت: مدیریت آلودگی های ناشی از منابع زمینی، حوادث نفتی و فعالیت های مختلف در حوزه آبخیز خزر بدون همکاری کشورهای ساحلی به طور کامل محقق نمی شود و در این راستا باید از ظرفیت پروتکل ها و سازوکارهای موجود کنوانسیون تهران بیشتر استفاده شود.
لاهیجان زاده افزود: استفاده از ظرفیت سازمان های بین المللی، مراکز علمی، موسسات مالی و پروژه های مشترک منطقه ای می تواند به کشورهای ساحلی کمک کند تا منابع و دانش فنی بیشتری برای حفاظت از زیستگاه ها، گونه های در معرض تهدید، کاهش آلودگی و سازگاری با تغییرات اقلیمی داشته باشند.
وی خاطرنشان کرد: جمهوری اسلامی ایران با میزبانی هفتمین اجلاس کنوانسیون تهران در تلاش است تا ظرفیت این سازوکار منطقهای را برای گفتوگوی علمی و تصمیمگیری مشترک درباره مسائل خزر تقویت کند و امیدواریم نشست تهران بتواند زمینه را برای حرکت از بیان نگرانیهای مشترک به سمت برنامههای ملموس، قابل اندازهگیری و همکاریمحور بین پنج کشور ساحلی فراهم کند.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرد: آینده دریای خزر در گرو تصمیمات امروز کشورهای ساحلی است و حفاظت از این اکوسیستم مشترک نیازمند نگاه بلندمدت، همکاری علمی و فنی، تبادل اطلاعات و استفاده از ظرفیت های بین المللی برای اجرای اقدامات موثر و هماهنگ است.
